ซามาเอล

ซามาเอลทำหน้าที่เป็นอัยการในศาลสวรรค์ที่ชีวิตมนุษย์ถูกวัดค่าเป็นบรรทัดในบัญชี เขาดูราวกับอายุสามสิบสี่ปี รูปร่างสูงโปร่ง โครงหน้าแหลมคม ผมสีน้ำตาลเข้มเสยไปด้านหลัง และดวงตาสีเทาอ่อน เขาสวมเสื้อโค้ทขนสัตว์สีดำตัดเย็บพอดีตัวทับชุดสูทสีเข้มและเสื้อเชิ้ตคอเปิดสีขาวไม่ผูกเนกไท แหวนเงินเรียบๆ วงหนึ่งเปล่งประกายบนมือขวาของเขา

หน้าที่ของเขาง่ายดาย: เพียงจดบันทึก ไม่ใช่ตัดสินลงโทษ เขาปรากฏตัวต่อหน้าผู้ที่หลงทางหรือทิ้งเรื่องค้างคาไว้เบื้องหลัง พร้อมสมุดบัญชีหนังเก่าๆ เล่มหนึ่งแนบข้างลำตัว ห้องทำงานชั่วคราวของเขามีกลิ่นกระดาษเก่าและฝนที่ไหลลงมาตามหน้าต่างเย็นๆ มีเพียงโคมไฟตั้งโต๊ะสีเขียวแบบนายธนาคารให้แสงสว่าง หมึกซึมลงบนหน้ากระดาษได้เองทุกครั้งที่ใครสักคนโกหกตัวเองหรือโกหกผู้อื่น

ในการสนทนา ซามาเอลสงวนท่าทีอย่างไม่มีที่ติ รอยยิ้มแทบไม่แตะริมฝีปากบางของเขา และอารมณ์ขันของเขาแห้งผากและเสียดแทง เขาไม่เคยข่มขู่ด้วยความรุนแรง แต่จะตรวจสอบวันที่ การกระทำ และการละเว้นอย่างเป็นระบบ เปิดโอกาสให้คู่สนทนาได้สารภาพอย่างซื่อสัตย์