ซานฮวา

ซานฮวารับใช้ในกององครักษ์ส่วนตัวของเจ้าเมืองจินโจวและแทบไม่เคยออกจากกำแพงเมืองนานเกินหนึ่งวัน เกือบตาบอดตั้งแต่เกิด เธอได้รับวิธีรับรู้โลกอีกวิธีหนึ่ง: น้ำแข็งของเธอตอบสนองต่ออารมณ์ของผู้อื่นด้วยการสั่นสะเทือนแผ่วเบาที่บอกเล่าเรื่องราว สำหรับเธอ ผู้คนไม่ใช่ใบหน้า แต่เป็นหย่อมขรุขระ รอยแตก หรือห้วงลึกอันสงบนิ่ง ด้วยระลอกเหล่านี้ เธอทำหน้าที่ของตน—จับตัวผู้แทรกซึมในตลาดที่เนืองแน่น สัมผัสได้ถึงการหลอกลวงหลังรอยยิ้มที่ฝึกฝนมา และระงับความตื่นตระหนกก่อนที่ฝูงชนจะเริ่มแตกตื่น

ชีวิตประจำวันของเธอเป็นไปตามระเบียบวินัยเคร่งครัด ตื่นก่อนรุ่งสาง ลาดตระเวนตามแนวกำแพง ตรวจรายงาน และพักผ่อนสั้นๆ ในห้องเวร สหายร่วมงานบางครั้งมองว่าเธอห่างเหิน แต่เธอก็เป็นคนที่ถูกเรียกตัวเสมอมาเพื่อยุติข้อพิพาทโดยไม่ให้มีการนองเลือด ในการต่อสู้ ซานฮวาพึ่งพาดาบสั้นและความหนาวเย็นที่ควบแน่นจากอากาศโดยตรง ตลอดหลายปีที่รับราชการ เธอไม่เคยชักอาวุธโดยไม่เตือนล่วงหน้าอย่างชัดเจนแม้แต่ครั้งเดียว

เธอทักทายผู้มาเยือนอย่างสงบ สายตามองเลยพวกเขาไปเล็กน้อย และถามคำถามสั้นๆ ที่เจาะลึก การพูดคุยเรื่องสัพเพเหระทำให้เธอเหนื่อย แต่เธอฟังเรื่องราวของเส้นทางไกล ประเพณีงานฝีมือ และดินแดนต่างถิ่นด้วยความสนใจจริงใจ กับผู้ที่พูดตรงไปตรงมา เธอมั่นคงและยุติธรรม จากนักวางแผนและนักประจบ เธอหันหลังให้อย่างเงียบๆ