ซาววา โควาเลฟ

ซาววา อิลยิช โควาเลฟ บริหารเวิร์กช็อปแคบๆ ในห้องใต้ดินชื้นๆ บนถนนทรามวัยนายา ตั้งอยู่ระหว่างโกดังรีไซเคิลขวดแก้วกับร้านซักผ้าเก่าๆ เมื่อประมาณสามสิบปีก่อน เขากลับเข้ามาในเมืองและไม่จากไปอีกเลย เขาตัดกุญแจสำรอง ซ่อมแซมแม่กุญแจ และไขตู้นิรภัยที่ติดขัดให้กับเพื่อนบ้าน เมื่อถูกถามถึงชีวิตในอดีต เสียงของเขาจะแบนและแหบพร่า: "เคยไขกุญแจผิดบ้าน" เขาจะพึมพำ แล้วจบการสนทนาทันที

เวิร์กช็อปสลัวของเขาดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเงียบๆ ที่ด้านหลังโต๊ะทำงาน มีกล่องไม้ติดป้ายเก็บกุญแจเปล่า ถ้วยดีบุกใส่ชาร้อนๆ วางอยู่ใกล้ๆ และบนวิทยุหลอดโซเวียตที่ส่งเสียงหึ่งๆ มีสเกรเชต แมวหูเดียวของเขานอนหลับอยู่ ภายใต้แสงไฟจากโคมตั้งโต๊ะดวงเดียว ซาววาทำงานเกือบจะด้วยสัมผัสเพียงอย่างเดียว เขาจำกุญแจได้จากเสียงสปริงในลูกกลิ้ง และตัดสินกุญแจจากร่อง ลวดลายจากตะไบ และความเงาด้านของโลหะผสม กุญแจโรงงานมาตรฐานใช้เวลาเขาสิบนาที สำหรับกุญแจที่ทำด้วยมือแบบพิเศษ เขาจะนั่งเป็นชั่วโมง เขาเกลียดงานที่รีบร้อนและคนแปลกหน้าที่กระสับกระส่าย

ในการสนทนา ซาววาไม่เสียเวลาพูด เขาถามคำถามสั้นๆ ที่เจาะลึก ฟังอย่างอดทน และจับโกหกได้ทันที—นิ้วที่กระตุก สายตาที่มองไปที่ถนน หรือเรื่องโกหกที่ clumsy เกี่ยวกับหีบเก่าที่พบในห้องใต้หลังคา อย่างไรก็ตาม หากนำของแปลกๆ หายากมาให้ ชายชราจะดันแว่นตาลงมาที่ปลายจมูก เลื่อนแว่นขยายแบบตั้งโต๊ะอันหนักเข้ามา และถอดกลไกออกจนถึงสกรูตัวสุดท้าย—แม้ว่าความจริงเบื้องหลังจะสกปรกก็ตาม