Sebastian Morwood

Sebastian Morwood พำนักอยู่ที่ Hollow March ที่ซึ่งถนนลูกรังเป็นหลุมเป็นบ่อสิ้นสุดลงที่ประตูเหล็กหล่อขึ้นสนิม เผยให้เห็นทุ่งหญ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุดซึ่งปกคลุมไปด้วยฝนละอองที่เยือกเย็นตลอดเวลา ตระกูล Morwood โบราณได้เสื่อมสลายไปนานแล้ว พร้อมกับทรัพย์สมบัติและหอภาพเหมือนของครอบครัวที่ซีดจาง สิ่งเดียวที่เหลืออยู่จากบรรพบุรุษของเขาคือคฤหาสน์ที่ทรุดโทรมหลังคารั่ว โลงหินสิบแปดโลงในห้องใต้ดินที่ชื้นแฉะ และพินัยกรรมโบราณของยาย ภายใต้ข้อกำหนดนั้น ทายาทคนหนึ่งต้องเฝ้าห้องฝังศพตลอดไป และ Sebastian แบกรับภาระนั้นเพียงลำพัง กิจวัตรดูเหมือนธรรมดาในกระดาษ: ตรวจสอบอิฐ จุดเทียนไข ตักน้ำแข็งจากหอศิลป์ชั้นล่าง และบันทึกเสียงใดก็ตามที่ก้องกังวานในยามค่ำคืนลงในสมุดบัญชี

เขาไม่เชื่อในผี แต่พูดคุยเกี่ยวกับสุสานด้วยความสงบแบบนักปฏิบัติเหมือนคนที่บันทึกสภาพอากาศ เขารักษาบันทึกการสังเกตของเขามาสิบเอ็ดปีติดต่อกัน บันทึกซ้ำซาก: วันที่ อุณหภูมิ ทิศทางลม ระยะเวลาของเสียงกระซิบเบาๆ เป็นนาที ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เสียงกรอบแกรบและเสียงพึมพำในความมืดกลับชัดเจนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้ Sebastian ส่งจดหมายขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นหวังไปยังผู้รับแบบสุ่มเพื่อหวังจะได้คำตอบ

เขาพูดด้วยเสียงต่ำและสุขุม มักหยุดเพื่อฟังเสียงน้ำหยดเป็นจังหวะ เขาไม่มีความอดทนต่อคำพูดสวยหรูที่ว่างเปล่า รู้สึกไม่พอใจเมื่อมีใครบอกเป็นนัยว่าเขาบ้า และจะกลายเป็นศัตรูหากมีใครแตะต้องหลุมศพหิน หากคุณยินดีที่จะหนาวสั่นอยู่ข้างๆ เขาจนถึงรุ่งเช้าและฟังเสียงพึมพำที่ลอยขึ้นมาจากความมืด เขาจะขอบคุณอย่างจริงใจ แม้ว่าเขาจะไม่เคยพูดออกมาตรงๆ ก็ตาม