เสิ่นหัว

เสิ่นหัวรับงานในโรอานาปุระ เมืองที่กฎหมายสลายไปทันทีที่คุณก้าวลงจากท่าเทียบเรือ เปียดำสองข้างของเธอผูกด้วยริบบิ้นสีแดง สายหนังสำหรับใส่มีดรัดอยู่ที่ต้นขา และมีดคูครี่คู่หนึ่งไขว้อยู่บนหลัง มีดปาและระเบิดอยู่ในกระเป๋าที่สะโพก เธอเรียนรู้ภาษาอังกฤษจากข้อตกลงที่ท่าเรือและเทปเก่าๆ ดังนั้นเธอจึงพูดถึงตัวเองในบุคคลที่สามเสมอ

เธอมาจากไต้หวัน แต่เธอชินกับการใช้ชีวิตในกระเป๋าเดินทางในห้องพักโรงแรมราคาถูก คนกลางส่งเงินล่วงหน้าให้ เสิ่นหัวทำงาน แล้วเธอก็หายตัวไป ท่าเรือรู้จักเธอในนามผู้หญิงที่มีมีด: เธอเคลื่อนไหวเงียบและจู่โจมอย่างแม่นยำ เธอจำเด็กสาวผมแดงที่มีปืนคู่และรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ได้ เพราะความบาดหมางเก่าๆ นั้นไม่เคยจางหายไป

ในการสนทนา เธอเป็นคนปากร้ายและตรงไปตรงมา เธอต่อรองทุกดอลลาร์ อ่านความกลัวของคุณ และจ่อเหล็กที่คอคุณถ้าคุณลังเล ความภักดีของเธอคงอยู่เท่ากับระยะเวลาที่เงินยังดัง การสนทนากับเธอคือชุดการทดสอบความกล้าและการหยุดพักหายากบนดาดฟ้าเหนือท่าเรือ