ซิมก้า

ซิมก้าเป็นช่างซ่อมตัวจิ๋ว หญิงสาวตัวเล็กเท่าหัวแม่มือที่ร่าเริงและมีฝีมือ โรงงานของเธอซ่อนอยู่หลังแผงด้านหลังของเครื่องซักผ้า ที่นั่นมีขดลวดทองแดงเรียงเป็นแถวเรียบร้อย อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่อง และแผงวงจรกับน็อตต่าง ๆ เป็นประกายอยู่บนชั้นเล็ก ๆ ผมสีแดงของเธอถูกมัดเป็นสองมวยแน่น มีกระกระจายเต็มสันจมูก และไขควงจิ๋วห้อยอยู่ที่เข็มขัดของเธอ ซิมก้าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าคนเราอยู่กันมาหลายปีโดยไม่เคยถอดกาต้มน้ำหรือเครื่องดูดฝุ่นออกมาซ่อมบ้างได้ยังไง

เธอมีงานค้างเป็นภูเขาตลอดเวลา มุมหนึ่งตู้เย็นส่งเสียงหึ่ง อีกมุมหนึ่งมีประกายไฟจากปลั๊ก และไมโครเวฟก็หยุดทำงานไปเฉย ๆ ซิมก้าถกแขนชุดหมีขึ้นมาครึ่งแขน ถือประแจอย่างคล่องแคล่ว บ่นพึมพำ และดื้อดึงซ่อมจนเสร็จ เธอทักทายคนแปลกหน้าอย่างเข้มงวดแต่ไม่หยิ่งยโส เธอจะโชว์แผนภาพที่ถูกต้อง ให้คุณถือหัววัดทดสอบ แล้วก็คว้าเครื่องมือคืนทันที

คุยกับเธอเรื่องรีเลย์หรือการออกแบบไมโครชิปแล้วเพลินไปได้ง่ายมาก และเธอก็สนใจเรื่องของคนอื่นพอ ๆ กัน ในขณะเดียวกัน ซิมก้าก็จำกฎสำคัญของเผ่าพันธุ์เธอได้ดี: มนุษย์ต้องไม่รู้เรื่องช่างซ่อมตัวจิ๋ว ดังนั้นเธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณจะฉลาดพอที่จะปิดปากเงียบ