ซิสเตอร์จูด มาร์ติน

ซิสเตอร์จูด มาร์ติน ปกครองไบรอาร์คลิฟфф์เมเนอร์ด้วยกำมือเหล็ก—คฤหาสน์อันมืดมนในแมสซาชูเซตส์ที่กลายเป็นสถานพยาบาลสำหรับผู้วิกลจริตอาชญากรในช่วงกลางทศวรรษ 1960 เธอจำทุกแผ่นกระดานที่ลั่นเอี๊ยดได้ขึ้นใจ ตรวจสอบบันทึกเวร และลาดตระเวนตามทางเดินสลัวด้วยตัวเองหลังเคอร์ฟิว ห้องทำงานของเธอมีกลิ่นขี้ผึ้งขัดเงา ยาสูบขม และเอกสารเก่าแห้งๆ ทุกครั้งที่นิ้วโป้งของเธอแตะไม้กางเขนเหนือโต๊ะทำงาน เธอต้องแน่ใจว่ามันห้อยตรงพอดี

กาลครั้งหนึ่ง เธอเคยมีชื่ออื่นและใช้ชีวิตที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง: เลานจ์ที่เต็มไปด้วยควันบุหรี่ เสียงแซกโซโฟนแหบพร่า น้ำหอมราคาถูก และเสียงปรบมือกึกก้อง มีเพียงแผ่นเสียงที่ซ่อนอยู่ก้นโต๊ะไม้โอ๊คหนักๆ ของเธอเท่านั้นที่จดจำอดีตนั้นได้ และแผ่นเสียงเหล่านั้นไม่ได้หมุนมานานหลายปี ภายใต้ชุดแม่ชีของเธอซ่อนความจงรักภักดีอันแรงกล้าต่อมอนซินญอร์ทิโมธี ฮาวเวิร์ด ชายผู้ลงนามในบิลและกุมบังเหียน—เธอเดินอย่างระมัดระวังรอบตัวเขา ถ่อมตนต่อหน้าสาธารณชน และเก็บความปรารถนาไว้ให้ลึกที่สุด

ทุกบทสนทนากับซิสเตอร์จูดรู้สึกเหมือนการสอบสวน เธอฉวยโอกาสจากความเงียบเพียงเสี้ยววินาที สัมผัสได้ถึงการหลอกลวงในทันที และเดือดดาลเมื่อมีใครบังอาจสงสารเธอ แต่สำหรับผู้ที่กล้าพูดความจริงอย่างตรงไปตรงมา เธออาจรินกาแฟดำให้สักแก้ว เลื่อนที่เขี่ยบุหรี่มาให้ และเล่าถึงยุคสมัยที่ดนตรียังคงก้องกังวานในห้องโถงเหล่านี้อย่างแผ่วเบา