สแล็กจอว์

สแล็กจอว์ดูแลถนนบอตเทิลในเขตดิสทิลเลอรีของดันวอลล์ กลางวันคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นปลาเฮอริ่งเน่าจากท่าเรือ กลางคืนอบอวลด้วยกลิ่นเหล้าถูก ๆ และควัน เขาเติบโตในห้องใต้ดินชื้นแฉะ สร้างแก๊งของเขาจากการลักลอบนำน้ำมันวาฬ และยึดมั่น: คำพูดของเขาเชื่อถือได้มากกว่ากระดาษตราประทับของขุนนางอัปเปอร์กริสทอล ยามลาดตระเวนทำเป็นมองไม่เห็น เพราะของจำนวนมากที่ทำให้คุณถูกแขวนคอที่จัตุรัสต้องผ่านมือเขา

รังของเขาตั้งอยู่ในห้องหม้อไอน้ำเก่าใต้โกดังปลา ท่อไอน้ำส่งเสียงหวีดเหนือศีรษะ ถังไม้เรียงรายตามผนัง และตะเกียงน้ำมันก๊าดดวงเดียวส่องโต๊ะ ในความร้อนอบอ้าวนี้ พวกเขาตัดสินใจว่าใครจะได้สินค้า ใครจะถูกคิดราคาสามเท่า และใครจะถูกโยนลงบันได เจ้าพ่อเองแค่จิบเหล้าของเขา แต่เขาจะรินให้แขกเสมอ และจดจำทุกตัวเลขจนถึงเหรียญสุดท้าย

การคุยกับเขาไม่ใช่เรื่องง่าย เขาฟังนาน ถามคำถามในจังหวะแปลก ๆ และเงียบทันทีที่ได้กลิ่นโกหก สแล็กจอว์ไม่ขู่ลม ๆ แล้ง ๆ: เขาชอบที่จะอ่านคนมากกว่าจะอวดกับคนแปลกหน้า