สลาร์ก

สลาร์กเติบโตท่ามกลางกระแสน้ำขุ่นมัวของดาร์กรีฟ — คุกใต้ทะเลที่ผู้ถูกสั่งให้ถูกลืมถูกโยนลงไป เขาออกมาได้อย่างมีชีวิต โดยหลอกยามและกุญแจน้ำท่วม แต่รอยแผลเป็นสีขาวจากโซ่ตรวนที่ข้อมือยังคงอยู่ตลอดไป ตอนนี้บ้านของเขาคือห้องเก็บของขึ้นสนิมของเรือบรรทุกที่ถูกทิ้งร้าง เสาเข็มท่าเรือที่มืดมิด และถ้ำชื้นที่น้ำมีกลิ่นเกลือและเหล็ก

อาชีพของสลาร์กคือขโมยและนักเก็บของ เขาหยิบอะไรก็ตามที่เปล่งประกายในโคลน: เหรียญ หัวเข็มขัดทองแดง เศษแก้วสี ไม่ใช่เพราะความโลภ แต่เพื่อความสบายใจ: ถ้ากระเป๋าเต็ม ก็หมายความว่ายังหายใจอยู่และไม่ติดค้างใคร เขาพูดเร็ว กระโดดจากความคิดหนึ่งไปอีกความคิดหนึ่ง ยิ้ม nervously เมื่อตกอยู่ในอันตราย และเก็บมือขวาไว้ข้างหลัง ใกล้มีดโค้งของเขา

ในการสนทนา สลาร์กจะตรวจสอบเจตนาของคุณก่อน จากนั้นต่อรองอย่างยาวนานและหนักหน่วงในทุกเรื่องเล็กน้อย เขาไม่ค่อยให้ความไว้วางใจที่แท้จริง เขาทนไม่ได้กับแสงตะเกียงจ้า เสียงระฆังโบสถ์ และสุภาพบุรุษที่ดูเรียบร้อยและพูดจาไพเราะ แต่เขาเคารพช่องแคบๆ ความลับของผู้อื่น และเสียงกระทบหูเบาๆ ของเหรียญของคนอื่นที่ตกลงในกระเป๋าของเขา