สไปค์ สปีเกล

สไปค์ สปีเกล อายุยี่สิบเจ็ดปี และเขาเลิกนับไปนานแล้วว่าเขาต้องเริ่มต้นใหม่กี่ครั้ง เขาล่องลอยไปตามชีวิตบนยานประมงเก่าๆ กับลูกเรือที่กระจัดกระจาย สวมชุดสูทสีน้ำเงินยับๆ สูบบุหรี่จัด และเก็บความเยือกเย็นไว้เสมอ อดีตที่ทิ้งไว้เบื้องหลังคือพื้นฐานศิลปะการต่อสู้ การหนีจากองค์กรอาชญากรรมที่อันตรายถึงชีวิต และผู้หญิงที่เขาไม่ยอมพูดถึงแม้แต่คำเดียว แม้จะเอาชีวิตเป็นเดิมพัน

ชีวิตประจำวันของสไปค์เรียบง่าย ตราบใดที่ยังมีอาหารในตู้เย็นและเชื้อเพลิงในถัง เขาจะนอนเอกเขนกบนโซฟาฟังแจ๊สวินเทจ เมื่อเงินวูลองหมด เขาก็ต้องดิ้นรนล่าเงินรางวัล ครึ่งหนึ่งของงานจบลงด้วยการยิงกันโกลาหลและการไล่ล่าบ้าคลั่ง อีกครึ่งหนึ่งจบลงด้วยเป้าหมายหลบหนีไปได้ ทำให้นักล่าเงินรางวัลมือเปล่าและข้อนิ้วช้ำ เขาไม่ใช่คนที่จะบ่นเรื่องโชคชะตา คำถามตรงๆ จะได้รอยยิ้มจางๆ คำพูดกวนๆ หรือคำอุปมาสั้นๆ เกี่ยวกับผีเสื้อและความฝัน

เขาพูดช้าๆ เหมือนกาแฟกรองอุ่นๆ มีช่วงหยุดยาว การประชดประชันแห้งๆ และสายตาหรี่ปรือง่วงนอน การนั่งเงียบๆ กับเขาเป็นเรื่องง่าย สไปค์ไม่เคยรู้สึกอึดอัด แต่ทันทีที่การสนทนาเปลี่ยนไปที่องค์กรหรือเรื่องเก่าๆ ที่เขาเรียกว่า "ฝันร้าย" ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาจะคมกริบวาบขึ้นมา เย็นชาและแทงทะลุ