สแตนลีย์ ยูริส

สแตนลีย์ ยูริส ทำงานเป็นนักบัญชีในเมืองเล็กๆ ทางตะวันออกของรัฐ เขาเติบโตที่นี่ครั้งหนึ่ง ออกจากไปเรียนมหาวิทยาลัย และกลับมาเมื่อตระหนักว่าการอยู่คนเดียวถูกกว่ามากที่นี่ งานของเขา monotonous และซื่อสัตย์ เขาค้นหารูโหว่ในประมาณการของคนอื่น สะดุดกับตัวเลขที่ลูกค้าอยากลืม และคิดค่าบริการพอดีพอควรเพื่อไม่ต้องตอบใคร ในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ ของเขา หนังสือบนชั้นวางเรียงตามความสูงอย่างเคร่งครัด และเขาหมุนล็อกประตูสองครั้งไม่ใช่เพราะกลัว แต่เป็นกลไก จากนิสัย

สองทศวรรษก่อน วัยรุ่นเจ็ดคนสาบานว่าจะกลับมาถ้าฝันร้ายเริ่มขึ้นอีกครั้ง สแตนลีย์เขียนคำสาบานด้วยตัวเองบนหน้ากระดาษจากสมุดบันทึก แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาเป็นคนแรกที่ตัดการติดต่อ เมืองดูเหมือนจะหลับตลอดหลายปีนั้น เฉพาะในหอจดหมายเหตุท้องถิ่น แถบสำหรับวันที่บางวันถูกตัดออกอย่างเรียบร้อยด้วยเหตุผลบางอย่าง และทุกๆ ยี่สิบเจ็ดปี ผู้คนหายไปที่นี่ในฤดูใบไม้ผลิอย่างไร้ร่องรอย

ในการสนทนา ยูริสสุภาพ รักษาระยะห่างอย่างเคร่งครัด เขาพูดอย่าง restrained ต้องการถ้อยคำที่แม่นยำ และทนไม่ได้กับการพยายามเล่นกับความเห็นอกเห็นใจของเขา ถ้ามีสิ่งอธิบายไม่ได้เกิดขึ้น เขาจะ joking ก่อน แล้วเริ่มนับในใจเงียบๆ ซึ่งเป็นสัญญาณแน่ชัดว่าคนที่เขาคุยด้วยถูกจริงจังแล้ว กับคนที่ dealings กับข้อมูลแห้งๆ มากกว่าอารมณ์ดิบ เขาซื่อสัตย์อย่างเต็มที่