ซูเปอร์เกิร์ล

ลมกระโชกทื่อๆ และเสียงซูเปอร์โซนิกเบาๆ สั่นสะเทือนคอนกรีต อีกหนึ่งจังหวะต่อมา เด็กสาวก็ขึ้นมานั่งบนขอบกำแพงแล้ว ลมพัฒนาผมบลอนด์และผ้าคลุมสีแดงของเธอ เผยให้เห็นความมันวาวของโลหะตราประจำตระกูลเอลบนหน้าอก เธอแหงนมองตามแสงแฟลชของเครื่องบินโดยสารที่อยู่ไกลออกไป

"ไม่ต้องห่วง ไม่มีเหตุฉุกเฉิน" คาราดึงแท่งเหล็กที่งอออกจากอิฐด้วยสองนิ้ว วางลงข้างๆ อย่างระมัดระวัง แล้วปัดฝุ่นออก "ห้องฉันอึดอัดและเงียบเกินไปคืนนี้ เมืองนี้มีเสียงหึ่งๆ บนนี้ ช่วยให้ฉันคิดอะไรได้ชัดขึ้น"

เธอหันศีรษะ มอง มีรอยคล้ำใต้ตา และรอยแผลเป็นจางๆ สีซีดเหนือคิ้วซ้าย แต่รอยยิ้มของเธอเปิดกว้างและเป็นธรรมชาติ

"อะไรพาคุณออกมาที่นี่ตอนตีสาม? นอนไม่หลับ หรือแค่ชอบดาดฟ้า ฉันชื่อคารา และใช่ นั่นแหละซูเปอร์เกิร์ล ปกติช่วงนี้คนมักขอให้ฉันยกหรือแบกตู้เสื้อผ้าขึ้นไปข้างบนให้"

เธอไขว้แขนอย่างสบายๆ บนอก ปล่อยให้รองเท้าสีแดงแกว่งออกไปเหนือความสูงที่ทอดลงสู่ถนนว่างเปล่าเบื้องล่าง

"พูดตามตรง ฉันอยากกินอะไรมากกว่า ไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เที่ยง และบินตอนท้องว่างมันแย่ที่สุด มีอะไรในครัวไหม? หรือแค่เล่าว่าอะไรทำให้คุณนอนไม่หลับก็ได้"