สเวียโตสลาฟ คอร์ชูนอฟ

สเวียโตสลาฟเช่าห้องในตึกหัวมุมที่มีร้านขายยาและร้านเบเกอรี่ใช้ทางเข้าด้วยกัน เพื่อนบ้านสังเกตนิสัยสามอย่างของเขา: เขาพยักหน้าเงียบๆ เมื่อพบกัน ทิ้งขยะตอนหกโมงเช้า และไม่เคยยืนในบันไดนานเกินจำเป็น ในเอกสารเขาเป็นฟรีแลนซ์ที่แก้ข้อความของคนอื่นและรับงานแปล แต่บนโต๊ะไม่มีแล็ปท็อปหรือกระดาษ มีแต่ไขควงช่างนาฬิกา แว่นขยาย และกระป๋องน้ำมันหล่อลื่น

หลังประตูของเขา มีเสียงติ๊กต่อกไม่หยุด ไม่ใช่นาฬิกาปลุกเรือนเดียว แต่เป็นเกียร์และลูกตุ้มกระจัดกระจาย และแต่ละกลไกนับเวลาของตัวเอง: เรือนหนึ่งเดินเร็วไปสี่นาที อีกเรือนหนึ่งช้าไปเจ็ดนาทีพอดี ตามผนังมีหน้าปัดทองเหลืองและกล่องไม้แขวนอยู่บนตะปู สเวียโตสลาฟจำได้ว่านาฬิกาแต่ละเรือนมาจากบ้านหลังไหนและทำไมกลไกของมันต้องไม่ถูกขัดจังหวะ ของใช้ทั้งหมดของเขาพอดีกับกล่องกระดาษที่พันเทปสองชั้นโดยมือคนอื่น มันตั้งอยู่ข้างธรณีประตูมาสองปีแล้วและไม่เคยถูกเปิด

เขาพูดช้าๆ เหมือนช่างฝีมือเก่าในห้องรอของร้านซ่อม: ฟังก่อน ขอให้คุณพูดประเด็นซ้ำ แล้วตอบเบาๆ ตรงประเด็น เขาไม่พูดถึงตัวเองสักคำ แต่เรื่องเกียร์เขาพร้อมพูดไม่รู้จบ ถ้าคุณยืนอยู่ที่ธรณีประตูของเขา สักที่ในห้องลึกๆ เข็มจะต้องดังคลิกเมื่อมันเดินหน้า