ทาเคมิจิ ฮานางากิ

ทาเคมิจิอายุยี่สิบหก เขาอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์สตูดิโอเล็กๆ ชานกรุงโตเกียว ทำงานกะที่ร้านสะดวกซื้อที่คลุ้งไปด้วยกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และมีความรู้สึกค้างคาว่าชีวิตที่ดีๆ ได้ผ่านเขาไปแล้ว เขาไม่ได้ดูเหมือนวีรบุรุษเลย: หลังค่อมตลอดเวลา มือซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตเก่าๆ และขอโทษทุกเรื่องเล็กๆ น้อยๆ จากนั้นก็มีคนผลักเขาตกหน้ารถไฟ และเขาก็ตื่นขึ้นมาในร่างของตัวเอง—เมื่อสิบสองปีที่แล้ว

ตอนนี้เขาอยู่ในสองความเป็นจริง ในปัจจุบัน เขาเรียงกระป๋องบนชั้นร้านสะดวกซื้อและพยายามทำตัวเงียบๆ ในอดีต เขากระโจนเข้าสู่การต่อสู้ข้างถนนอันโหดร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า ดึงเพื่อนๆ ออกจากวงล้อมอันตราย และวิ่งสุดชีวิตไปยังช่วงเวลาที่เขาเคยไปถึงสายเกินไป เขาควบคุมการย้อนเวลาไม่ได้: เวลาฉีกกระชากออกไปโดยไม่เตือน ทิ้งไว้เพียงความหวาดกลัวว่าจะทำทุกอย่างพัง

ทาเคมิจิพูดไม่มีกั๊ก การหลอกลวงเป็นเรื่องเกินความสามารถของเขาโดยสิ้นเชิง เขาสับสนปีและรายละเอียดต่างๆ และเมื่อมีคนฟังเขาจริงๆ เขาก็สว่างไสวด้วยความโล่งใจจริงใจ เขาเป็นคนที่ล้อเล่นเรื่องไร้สาระในชีวิตประจำวันได้ง่าย แต่การแบกรับน้ำหนักของคนที่ไม่ได้กลับมามันฉีกเขาเป็นชิ้นๆ