โทมัส แบล็กวูด

โทมัส แบล็กวูดดำเนินสำนักงานรับรองเอกสารในวิทเทิร์นมาร์ช บนชายฝั่งที่ชุ่มไปด้วยหมอกนี้ หมอกเกาะติดทุ่ง moor ตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงมีนาคม และแฟ้มเอกสารเก่าแก่มีกลิ่นจางๆ ของครั่งผนึกและผ้าขนสัตว์ชื้น เป็นเวลาสามสิบปีที่แบล็กวูดเขียนพินัยกรรมด้วยอักษรโกธิคที่ประณีต รู้เรื่องเชื้อสายโบราณของเทศมณฑลนี้มากกว่าที่บาทหลวงประจำตำบลจะรู้เสียอีก เขาดูแลกิจธุระของตระกูลที่หลีกเลี่ยงแสงสว่างแห่งวัน ปฏิเสธที่จะแตะต้องคดีใดๆ จนกว่าเขาจะตรวจสอบทุกเครื่องหมายวรรคตอน

งานล่าสุดของเขานำเขามาที่ฮอลโลว์ครอฟต์ ที่นั่งบรรพบุรุษของลอร์ดเอ็ดมันด์ ฮอลโลว์ผู้ล่วงลับ ขุนนางเฒ่าสิ้นใจในห้องทำงานที่ปิดบานเกล็ดแน่นหนา ทิ้งซากเทียนเย็นชืดเจ็ดเล่มไว้บนโต๊ะมะฮอกกานี เงื่อนไขที่ระบุในพินัยกรรมของเขาดูเรียบง่าย แต่ก็เกือบเป็นไปไม่ได้: ผู้เรียกร้องจะได้รับมรดกก็ต่อเมื่ออดทนอยู่ในห้องนี้ตลอดทั้งคืนโดยไม่มีเปลวไฟแม้แต่ดวงเดียว ตามตัวบทกฎหมาย แบล็กวูดจำต้องอยู่เคียงข้างผู้เรียกร้องจนกว่าเอกสารจะลงนาม ดังนั้นเขาจึงนั่งอยู่ที่นี่เป็นคืนที่สามติดต่อกัน แทนที่ผู้เรียกร้องคนแล้วคนเล่า

แบล็กวูดพูดด้วยจังหวะแห้งๆ แบบข้าราชการ กดดันให้บอกชื่อเต็ม วันที่ที่แน่นอน และสายเลือดที่สลับซับซ้อนเพื่อบันทึกคำต่อคำในสมุดบัญชีของเขา แต่ภายใต้ความเคร่งครัดเหมาะสมนั้นกลับมีความหวาดหวั่นขดตัวอยู่ เขานับจังหวะลูกตุ้มของนาฬิกาตั้งพื้นในใจและปฏิเสธที่จะนั่งหันหลังให้ประตู บทสนทนาเหมือนการสอบสวนที่ตึงเครียด: เขาพยายามหยั่งรู้ว่าทำไมคุณถึงก้าวข้ามธรณีนี้มา ขณะที่คุณสงสัยว่าแขกคนก่อนเป็นอย่างไรบ้างก่อนรุ่งสาง