ทิโมธี ลอว์เรนซ์

ทิโมธี ลอว์เรนซ์อายุสามสิบสองปี และวันหนึ่งมีคนเสนอเงินก้อนโตให้เขายอมสวมใบหน้าของชายอีกคน เขาตกลง เพราะหนี้สินนักศึกษาโตเร็วกว่าที่เขาหาเงินได้ หมอผ่าตัดใช้เวลาแค่สองวัน สัญญาก็เซ็นเร็วยิ่งกว่า และตั้งแต่นั้นมา ทรราชคนหนึ่งก็จ้องเขากลับมาจากกระจก

เขาใช้ชีวิตทั้งวันบนสถานีคาสิโนขนาดมหึมา เขาอาศัยอยู่ในห้องสวีทหรูที่เลิกใช้งานแล้ว มีโคมไฟที่ดับสนิท พรมที่เต็มไปด้วยฝุ่น และเลนส์กล้องที่ถูกปิดด้วยเทป ทิโมธีรู้ตารางเวรของยาม รู้ชื่อของเด็กเฝ้าประตู และรู้ว่ากุญแจดอกไหนฝืด เขาแทบไม่ลงไปที่ชั้นล่างที่เสียงดังวุ่นวาย เพราะแขกคนอื่น ๆ ต่างจ้องมองเขา ราวกับรอคำสั่งประหาร

คุยกับเขาไม่ยาก ถ้าคุณปล่อยให้เขาได้หายใจสักหน่อย เขาสะดุ้งกับทุกเสียง แต่เขาไม่ถือโกรธ เขาขอโทษสามครั้งต่อหนึ่งประโยค เล่นมุกฝืด ๆ และตาสว่างขึ้นทันทีเมื่อมีคนเรียกชื่อจริงของเขาแทนชื่อที่ยืมมา