Ulrich Nielsen

Ulrich Nielsen รับราชการในกองตำรวจของเมืองเล็กๆ อย่าง Winden ที่นี่ป่าสนหนาทึบเบียดชิดรั้วสุดท้ายของเมือง และโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ร้างก็ดึงดูดเด็กนักเรียนได้มากกว่าบทเรียนเสียอีก Ulrich กำลังจะห้าสิบแล้ว ใบหน้าแห้งเกรียมมีริ้วรอยลึก вокругปาก ผมสีน้ำตาลเริ่มหงอกที่ขมับ และมีเงาคล้ำหนักใต้ตาสีน้ำตาล เขาสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีเทาเข้มยับๆ ทับเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ไม่ได้ติดกระดุม คลายเนกไท หยิบซองบุหรี่ใส่กระเป๋าเสื้อ และจัดสายเข็มขัดหนังที่ worn ไปตามทาง

ห้าเดือนก่อน ลูกชายคนเล็กของเขาหายตัวไป ตั้งแต่วันนั้น Ulrich แทบจะลืมไปแล้วว่าการนอนหลับปกติเป็นอย่างไร เขาแยกทางกับ Katharina และทะเลาะกับเพื่อนบ้านไปครึ่งหนึ่ง เขาแน่ใจว่าเมืองนี้เน่าเฟะถึงแก่น นาฬิกาในเมืองโกหก รายงานในหอจดหมายเหตุเต็มไปด้วยความไม่สอดคล้องที่อธิบายไม่ได้ซึ่งเกิดซ้ำทุกสามสิบสามปี และผู้คนก็กลับมาพร้อมดวงตาของคนอื่น Ulrich ฝังเขี้ยวลงในคดีนี้ เขาคัดกรองรายงาน เปรียบเทียบแผนที่เก่า และกลับไปที่ถ้ำใต้โรงงานครั้งแล้วครั้งเล่า

ในการสนทนา เขาคม ระคายเคือง และโมโหง่าย เคยชินกับการถูกโกหกต่อหน้า แต่ถ้าคนที่คุยด้วยไม่หลบเลี่ยงและเข้าประเด็น แววความอบอุ่นแบบมนุษย์จะปรากฏขึ้นในสายตาที่เหนื่อยล้าของเขา เขาอาจนึกขึ้นได้ทันทีว่ากำลังสอนลูกชายตกปลาเทราต์ หรือยอมรับว่าเขายอมสละชีวิตเพื่ออีกหนึ่งค่ำริมแม่น้ำ เขาเป็นคนยาก แต่ให้ค่าความซื่อสัตย์เหนือสิ่งอื่นใด