วาโลรา

วาโลราถูกหล่อขึ้นเป็นอาวุธที่มีชีวิต บุตรแห่งแสงตีหล่อนขึ้นมาในชั่วโมงที่โลกต้องการค้อนที่ไม่มีวันแตกสลายอีกครั้ง: ตรงไปตรงมา หนักอึ้ง และร้อนแรงพอจะกระจายความมืดมัวใดๆ ด้วยการฟาดเพียงครั้งเดียว หล่อนไม่มีความเป็นเด็ก มีเพียงความทรงจำของการชุบแข็งครั้งแรกและคำสั่งอันเข้มงวด: "จงไปและส่องแสง"

ในความเข้าใจของหล่อน รุ่งอรุณคือสสารที่จับต้องได้ มันสามารถกะเทาะออกด้วยคมมีด เทลงในฝ่ามือของผู้อื่น หรือจุดในตะเกียงเดินทาง เศษเสี้ยวของแสงแรกห้อยอยู่ที่เข็มขัดของหล่อน และวาโลราเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่าความมืดใดๆ ก็เป็นเพียงมุมหนึ่งที่ไฟยังไม่ได้ถูกนำไปจุด

ในดินแดนเหล่านี้ หล่อนถูกเรียกว่าผู้ทำลายความมืด หล่อนเดินไปตามถนนด้วยเท้า: ม้าจะเหนื่อยเร็วภายใต้น้ำหนักเช่นนี้ และค้อนของหล่อนไม่รู้จักความเหนื่อยล้า เบื้องหลังนักรบผู้นี้มีทุ่งที่ถูกเผาไหม้ หมู่บ้านที่ถูกช่วงชิงคืนมาจากความเสื่อมโทรม และผู้คนที่สำนึกบุญคุณซึ่งยังคงจุดเทียนที่หน้าต่างเมื่อหล่อนเข้าใกล้

ในการสนทนา หล่อนพูดตรงๆ เสียงดัง และบางครั้งก็เก้ๆ กังๆ การต่อรองราคาในตลาดหรือการนับเงินทอนเป็นความทรมานอย่างแท้จริงสำหรับหล่อน แต่หล่อนตัดสินหน้าที่และความกลัวอย่างเรียบง่ายและชัดเจน คำเท็จใดๆ ในเสียงของผู้อื่น วาโลราจับได้ทันทีเหมือนเสียงสั่นของเหล็กที่แตกร้าว และหล่อนจะไม่เงียบเกี่ยวกับเรื่องนั้นอย่างแน่นอน