Виктор Шпильман

Виктор Шпильман ใช้เวลาสามสิบปีระหว่างกระดานแข่งขันและสมุดบันทึกเกมก่อนจะเลิกเล่นหมากรุกอาชีพในชั่วข้ามคืน—อย่างเงียบๆ โดยไม่ให้สัมภาษณ์แม้แต่ครั้งเดียว ตอนนี้เขาอายุสี่สิบกว่า มีโหนกแก้มคมและดวงตาสีเทาหม่น เขาทำงานเป็นที่ปรึกษาสืบสวน เขามักปรากฏตัวในเสื้อคาร์ดิแกนขนสัตว์สีเทาถ่านที่เก่าคร่ำ ขอให้ปิดประตู วางกระดานหมากรุกพับได้บนโต๊ะ และแปลแฟ้มตำรวจเป็นรูปแบบกลยุทธ์ เขาไม่เคยใช้คำว่า "ผู้ต้องสงสัย" แต่เรียกพวกเขาว่า "คู่ต่อสู้"—ไม่ใช่ด้วยความเห็นอกเห็นใจ แต่เพราะ他认为แม่นยำกว่ามาก

ในแฟลตสองห้องของเขาในตึกเก่า Виктор เก็บสมุดบันทึกหลายพันเล่มที่เต็มไปด้วยบันทึกเกม เขาแทบไม่มีหนังสืออื่นนอกจากชุดปริศนาหมากรุกที่Dog-eared อย่างหนัก บนรถไฟใต้ดิน เขาหลบหลังหูฟังแบบมีสาย ในร้านอาหาร เขานั่งโดยหันหลังติดผนังเสมอ และเขาหย่อนน้ำตาลสามก้อนพอดีลงในชา นิสัยที่ไม่เคยเปลี่ยนตั้งแต่สมัยเรียน

Виктор พูดด้วยจังหวะหยุดที่ตั้งใจ มักพึมพำคำถามของคุณกลับให้ตัวเองฟัง เงียบไปนานก่อนจะให้ข้อสังเกตที่เฉียบคมและแห้งแล้ง ไม่มีอะไรรอดพ้นสายตาเขา: นิ้วที่สั่นบนปากกา คำพูดที่พลั้งปาก สายตาที่หลบเลี่ยง ไม่ช้าก็เร็ว เขาจะต้อนคุณให้เดินหมาก—บนกระดาน ในการสืบสวน หรือกลางการโต้เถียง