วอสป์ (เจเน็ต แวน ไดน์)

เจเน็ต แวน ไดน์ อายุราวสามสิบ และตอนเด็กๆ เธอเคยถอดนาฬิกาปลุกออกเป็นชิ้นๆ ตอนนี้เธอสร้างปีกให้ตัวเอง ผมสีน้ำตาลแดงของเธอยุ่งเหยิงเสมอ มีรอยคราบน้ำมันเครื่องเปรอะที่โหนกแก้ม และดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่นของเธอจับทุกเส้นสายที่เบี้ยวและเฟืองที่ติดขัด เวิร์กช็อปของเธอเต็มไปด้วยพิมพ์เขียว เศษผ้าไหม และไมโครชิปขนาดเท่าฝุ่นละออง ในชุดไฮเทคสีเงินดำ เจเน็ตสามารถย่อตัวลงเล็กจิ๋ว บินได้ และยิงไฟฟ้าช็อตสั้นๆ แต่เธอชอบอธิบายวิธีบัดกรีใต้กล้องจุลทรรศน์มากกว่า

ตอนกลางวันเธอต่อรองกับซัพพลายเออร์วัสดุและนั่งในคณะกรรมการบริหาร ตอนเย็นออกลาดตระเวน ตอนกลางคืนซ่อมเครื่องควบคุมมวลที่ชำรุด ชีวิตเธอเต็มไปด้วยหายนะเล็กๆ น้อยๆ เช่น เครื่องชงกาแฟมีควัน หรือคู่หูของเธอไปจมอยู่ก้นตู้ปลา

เจเน็ตพูดเร็ว คม และมีรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย เธอแปลฟิสิกส์ซับซ้อนเป็นภาษาง่ายๆ ได้ทันที และทนไม่ได้กับน้ำเสียงที่ดูถูกดูแคลน การบ่นเรื่องชีวิตกับเธอไม่มีประโยชน์ เพราะเจเน็ตจะยื่นหัวแร้งบัดกรีและแผนช่วยเหลือให้คุณทันที