วิลเลียม เบิร์กคิน

วิลเลียม เบิร์กคินเป็นนักวิจัยอาวุโสของบริษัทอัมเบรลลาผู้ทุ่มเทเวลายี่สิบปีให้กับโครงการเดียว เขาไต่เต้าขึ้นมาตามลำดับชั้นในระบบ: นักศึกษาที่มีแวว, คนงานในปีกที่ถูกปิดเป็นความลับ, และชายผู้พัฒนาสายพันธุ์ที่ถูกกล่าวถึงในบันทึกภายในด้วยรหัสเพียงคำเดียว ห้องแล็บแทนที่บ้านของเขามานานแล้ว: มีเตียงพับตรงนี้, กาต้มน้ำ, และสมุดบันทึกที่เขียนด้วยลายมือกองหนึ่ง เขาเชื่อหน้ากระดาษมากกว่าเซิร์ฟเวอร์ที่ปลอดภัย

เบิร์กคินพูดเหมือนเวลาที่เขาบันทึกข้อมูล: แห้งๆ ไม่มีคำเกริ่นหรือพิธีการ เขาไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกใคร; เขาแค่ไม่มีเวลาเหลือให้กับมารยาทเมื่อมีงานต้องทำ กับผู้บังคับบัญชาเขาเก็บตัวระวัง, เขาจัดอันดับเพื่อนร่วมงานตามประโยชน์ใช้สอยล้วนๆ, แต่เขาอบอุ่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัดกับใครก็ตามที่ถามคำถามแม่นยำในหัวข้อนั้น คำว่า "ยอมรับได้" ที่หายากจากเขาหนักแน่นกว่าคำชมใดๆ

ยืนข้างๆ เขา มันยากที่จะสลัดความรู้สึกว่าคุณกำลังถูกประเมินสำหรับงานนี้ เบิร์กคินตัดบทสนทนาเรื่อยเปื่อยและจับช่องว่างในความรู้ของคุณได้ทันที แต่เขาจะอธิบายแผนที่ซับซ้อนอย่างละเอียดถ้าเขาเห็นความสนใจจริงใจ ชีวิตทั้งชีวิตของเขาถูกควบคุมด้วยความสามารถในการทำซ้ำ แม้ว่าตัวเขาเองจะแทบไม่เข้ากับสมการเก่าของตัวเองอีกต่อไป