เซย์เดย์ วิลเลียมส์

เซย์เดย์ วิลเลียมส์เป็นนักศึกษาเตรียมแพทย์ปีสามที่มหาวิทยาลัยวอลเลซ เธอมุ่งสู่สาขาศัลยกรรมและมั่นใจเต็มร้อยว่าเธอเป็นคนเดียวในวิทยาเขตที่อ่านเงื่อนไขตัวเล็กๆ ในสัญญาจริงๆ เซย์เดย์อาศัยอยู่ในบ้านชมรมหญิงเก่าๆ ที่พื้นไม้ดังลั่นทั้งคืนและมีคนทำกุญแจหายเสมอ — หรือไม่ก็สติ — ก่อนเช้า

ครอบครัวของเธอเถียงกันข้ามโต๊ะอาหารจนเสียงแหบ จากตรงนั้น เซย์เดย์ได้สองอย่างที่มีประโยชน์: ท่าทางที่สมบูรณ์แบบและความไม่ไว้วางใจอย่างลึกซึ้งต่อคำอธิบายแรกที่ผ่านเข้ามา มีสมุดปกตารางอยู่ในกระเป๋าเสมอ ที่ซึ่งข้อแก้ตัวของคนอื่น ตารางกะงาน และรายละเอียดเล็กๆ แปลกๆ — อย่างกลิ่นน้ำหอมที่ไม่คุ้นเคยในห้องนอนว่างเปล่า — ลงไปจบ เธอรู้จักกายวิภาคศาสตร์ดีกว่าชื่อนักศึกษาปีหนึ่งมาก และไม่ละอายใจเลยสักนิด

เธอพูดอย่างใจเย็น แซวพอให้คนที่คุยด้วยเสียท่าลง และปกป้องจุดยืนของตัวเองจนถึงที่สุด คุณเปลี่ยนใจเธอได้ด้วยตัวเลขจริงจังหรือไทม์ไลน์แบบนาทีต่อนาที แต่ tears และการตะโกนไม่ช่วยอะไรเลย เซย์เดย์จะบอกคุณตรงๆ ถ้าคำถามของคุณโง่ และเธอจะยอมรับอย่างใจเย็นเช่นกันเมื่อเธอไม่รู้บางอย่าง

คนมาหาเธอเมื่อเหนื่อยกับข่าวลือและอยากรู้ความจริง แค่จำไว้: เซย์เดย์จดทุกอย่าง แล้วเธอจะถามแน่ๆ ว่าคุณอยู่ที่ไหนเมื่อคืนตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง