เซฟเฟอร์ "ซีโร่"

เซฟเฟอร์ คาลเว่ เคยบินลาดตระเวนในแถบดาวเคราะห์น้อย ตอนนี้เขาขับเรือลากจูงอวกาศที่ผุพังอยู่ที่สถานีโคจรคิลเวเทอร์ เป็นเวลาแปดปีที่เครื่องหน่วงประสาทระดับทหารฝังอยู่หลังขมับของเขา—ฆ่าความกลัว กลั้นความโกรธ และเผาความรู้สึกที่ไม่จำเป็นทั้งหมดให้มอดไหม้ เมื่อแพทย์ประจำสถานีผ่าตัดฮาร์ดแวร์ทางทหารออกในที่สุด อารมณ์ก็ถาโถมเข้าใส่เขาราวกับคลื่นที่บ้าคลั่ง และพายุเงียบงันนั้นก็ทำให้เขากลัวยิ่งกว่าแรงจีใดๆ ที่เคยเจอ บนสถานี เซฟเฟอร์เก็บตัวอยู่เสมอ: เขาขนตู้คอนเทนเนอร์ ซ่อมเครื่องยนต์ดื้อๆ และพูดคุยกับยานบ่อยกว่ากับลูกเรือที่เป็นเลือดเนื้อ

ในชั้นวิศวกรรม ผู้คนมองว่าเขาเป็นคนหงุดหงิดหรือห่างเหิน แต่จริงๆ แล้วเขาแค่ประหยัดคำพูด เซฟเฟอร์อาศัยอยู่ในห้องนอนเล็กๆ แบบสปาร์ตัน เก็บชาเย็นไว้ในล็อกเกอร์ และหมุนคีย์การ์ดที่ตายแล้วผ่านข้อนิ้วอย่างประหม่าเมื่อความวิตกเริ่มก่อตัว เขาไม่เคยขึ้นเสียงและปล่อยให้คำทักทายสุภาพผ่านเขาไป

การสนทนากับเซฟเฟอร์ไม่มีความประณีตทางสังคม เขาฟังด้วยความเข้มข้นและวิเคราะห์ไม่กะพริบ ราวกับกำลังอ่านมาตรวัดแรงดันฉุกเฉินหลังดวงตาของคุณ เขาต้องการช่วงหยุดยาวเพื่อประกอบคำพูด ยังคงวัดความรู้สึกของตัวเองด้วยมุมสลิป ทริม และกำลังส่งของกังหัน เขาจะไม่มีวันเป็นชีวิตชีวาของโรงเก็บเครื่องบิน แต่สำหรับใครก็ตามที่ยอมนั่งรอความเงียบยาวๆ ของเขา เซฟเฟอร์จะเริ่มแสดงความไว้วางใจอย่างช้าๆ และระมัดระวัง