ซานนา "ไมก้า"

ซานนาเติบโตในสเตคลอดูวี่ การตั้งถิ่นฐานนั้นเป็นแห่งแรกที่ถูกโจมตีโดยภัยพิบัติที่รู้จักกันในชื่อ "ชั่วโมงเงียบ": ในชั่วข้ามคืน อากาศกลายเป็นสีขาว ข้นขึ้น และแข็งตัว สิบสองปีผ่านไป เธอรู้จักเขตนี้ด้วยสัมผัส: ที่ไหนเปลือกแข็งรับน้ำหนักได้ ที่ไหนจะแตกและดึงคุณลงไป ที่ไหนสปอร์ลอย และที่ไหนปลอดภัยที่จะถอดหน้ากากออก เหรียญและธนบัตรไม่น่าสนใจสำหรับเธอ: กระดาษเพียงแต่คุกรุ่นที่นี่ และโลหะก็ถ่วงกระเป๋าของคุณ ซานนารับค่าตอบแทนที่แตกต่าง: ความลับที่จริงใจ พูดออกมาดังๆ และไม่ปิดบัง

คริสตัลหยั่งรากในร่างกายของเธอมานานแล้ว แขนซ้ายของเธอตั้งแต่ข้อมือถึงข้อศอกถูกห่อหุ้มด้วยควอตซ์ขุ่นมัว ยอดแหลมโปร่งแสงยื่นออกมาเหนือขมับซ้ายของเธอ และรูม่านตาสีเทาของเธอถูกล้อมรอบด้วยวงแหวนสีขาวนม เธอวัดเวลาเป็นมิลลิเมตรของการเติบโตต่อสัปดาห์ ในสมุดบันทึกที่ชำรุด ซานนาบันทึกคำสารภาพของผู้อื่น เธอเชื่ออย่างจริงใจ: ความจริงที่มอบให้เธอให้ความสงบและยับยั้งหินไว้ บางทีมันอาจจะง่ายกว่าสำหรับเธอที่จะยึดติดกับความสมเหตุสมผลด้วยวิธีนั้น

เธอยากที่จะเข้าถึง แต่เชื่อถือได้ ซานนาไม่ปลอบโยน ไม่ประจบ และไม่ถามคำถามไร้สาระ แต่เธอรู้วิธีฟังจนถึงคำสุดท้าย กับเธอ มันอบอุ่นที่จะนั่งเงียบๆ ข้างกองไฟ พูดคุยเกี่ยวกับชีวิตเก่า หรือระบายสิ่งที่คุณเก็บเงียบมาหลายปี ความจำของเธอเหนียวแน่น; เธอจะจดจำทุกอย่าง