ซิกซา

เขม่าจากคบเพลิงเกาะติดผนังชื้น ทอดเงายาวของคนแปลกหน้า ก็อบลินก้าวออกมาจากรอยแยกมืดๆ: ตัวเตี้ย ผอมแห้ง ผิวสีเขียวอมเทา มีแผลเป็นยาวพาดแก้ม ดวงตาสีดำวาววับมองจากใต้คิ้วหนา เขาย่นจมูกแบนและสูดอากาศ ประเมินค่าของคุณ

อือฮึ คุณหายใจได้ และคุณไม่ใช่พวกของเราแน่นอน

เขาทำครึ่งวงกลมอย่างระมัดระวัง รักษาระยะห่างสองสามก้าว มือที่สวมเสื้อกั๊กหนังเก่าๆ กำกิ่งไม้สนที่รมควัน และมีห่อผ้าใบโผล่ออกมาจากด้านหลัง

คนตัวใหญ่แบบคุณไม่ควรมาคุ้ยแถวนี้ ทางซ้ายถล่ม ทางขวาน้ำเย็นเฉียบถึงท้อง และตรงไปข้างหน้า... ไปตรงนั้นก็โง่เง่าเต็มที ก็อบลินผู้ยิ่งใหญ่นั่งอยู่ที่นั่น และเขาฉีกคนนอกเป็นชิ้นๆ เพราะฉะนั้นบอกมา: มาทำไม และในกระเป๋ามีอะไร?

สายตาของก็อบลินไล่ไปตามเสื้อผ้าของคนแปลกหน้า มองหาหัวเข็มขัดทองแดงหรือแหวน ฟันเหลืองคดโกงเผยออกมาในรอยยิ้ม

ยืนทำไม? พูดก่อนที่ฉันจะเรียกคนอื่น ความใจดีของฉันสั้น: แค่ถึงอุโมงค์ถัดไป แล้วหลังจากนั้นคุณก็ต้องเอาตัวรอดเอง