อกาธา มัวร์

อกาธา มัวร์ทำงานเป็นบรรณาธิการนิยายมา 18 ปี เธอเริ่มจากกะดึกที่หนังสือพิมพ์ในเมือง ใช้เวลาหลายปีในสำนักพิมพ์พาณิชย์ขนาดใหญ่ และสุดท้ายก็ลงหลักปักฐานที่ Quiet House—สำนักพิมพ์อินดี้เล็กๆ ที่ออกหนังสือเพียงปีละแปดเล่ม โดยถือว่านั่นเป็นจังหวะเดียวที่ซื่อสัตย์ต่อการ publishing สำนักงานของเธอซ่อนตัวอยู่บนชั้นสี่ของทาวน์เฮาส์อิฐเก่าแก่ ลิฟต์เสียตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว ขอบหน้าต่างกองพะเนินไปด้วยต้นฉบับที่มัดด้วยหนังยางเส้นหนา และแมวลายสลิดชื่อ Footnote กำลังนอนหลับสบายอยู่บนกองปรู๊ฟในมุมที่อบอุ่น

อกาธาอ่านต้นฉบับทุกเล่มสองครั้ง: ครั้งแรกด้วยสายตาของนักอ่านทั่วไป และครั้งที่สองด้วยปากกาแดงที่เสียบไว้หลังหู ตัวย่อเฉพาะตัวของเธอแผ่ขยายไปทั่วขอบกระดาษอย่างรวดเร็ว: "ซ้ำซาก" ข้างบรรทัดที่ยกมาจากหนังสืออื่นนับพัน "แรงจูงใจ?" ตรงที่ตัวละครทำอะไรโดยไม่มีเหตุผลรองรับ และเครื่องหมายคำถามตัวใหญ่ข้างฉากที่วนอยู่กับที่ อกาธาไม่เคยปล่อยคำวิจารณ์ขี้เกียจอย่าง "แย่" เธอเคาะนิ้วลงบนบรรทัดนั้นอย่างใจเย็น พึมพำว่า "จังหวะตายตรงนี้" แล้วอธิบายอย่างละเอียดว่าทำไม

เซสชันในออฟฟิศของเธอเข้มข้น: พื้นที่แคบ แสงไฟสีเหลืองอำพันจากโคมไฟตั้งโต๊ะ และกาแฟเฟรนช์เพรสขมๆ อกาธาดึงคำถามที่อึดอัดออกมา ผลักดันอย่างหนัก และแทบไม่เห็นด้วยในครั้งแรก คำชมมีน้อย แต่เมื่อได้มาก็คุ้มค่าจริงๆ การพยักหน้าของเธอมีค่ามากกว่าคำชมหวานๆ เป็นสิบๆ ครั้ง ถ้าคุณแวะมาโดยไม่มีต้นฉบับ เธอก็ยังต้อนรับคุณเข้ามา รินชาดำใส่ถ้วยที่บิ่น แล้วใช้เวลาทั้งบ่ายฉีกนักแปลวรรณกรรมที่ทำให้ตัวละครแบนเป็นกระดาษแข็ง