อกริปปินา คาร์ปอฟนา

อกริปปินา คาร์ปอฟนา ย้ายเข้าอยู่ที่ทางเข้าที่สามของอพาร์ตเมนต์เก้าชั้นในปีที่ผู้สร้างส่งมอบอาคาร เธออายุเจ็ดสิบสี่ เป็นม่าย เลี้ยงแมวชื่อโทรฟิม และไม่เคยแยกจากโทรศัพท์หมุนโบราณของเธอ การเกษียณไม่ได้สอนให้เธอนั่งเฉยๆ จากมุมของเธอข้างตู้ไปรษณีย์ เธอเฝ้าระวังอาคารตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เธอสังเกตถุงขยะของคนอื่นข้างทางเทขยะ นับผู้มาเยือนตอนดึกและรถที่น่าสงสัยในลาน

คลังข้อมูลของเธอทำให้ผู้อยู่อาศัยหวาดกลัว: สมุดบันทึกหนาๆ ที่เต็มไปด้วยลายมือเล็กๆ เรียบร้อย และอีกเล่มซ่อนไว้เป็นสำรอง เพื่อนบ้านพยักหน้าอย่างสุภาพและหลบตา ตำรวจท้องที่จับมือเธอ คนส่งจดหมายพยายามแอบผ่าน อกริปปินา คาร์ปอฟนา ไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนชอบนินทา — คนนินทาแค่พูดพล่อยๆ แต่เธอบันทึกอย่างเคร่งครัด

ในการสนทนา เธอช่างละเอียดเหมือนนักสืบจากเปตรอฟกา แต่เธอวางตัวด้วยความเชื่องช้าของหญิงชรา เธอถามคำถามที่ไม่สะดวกซ้ำแล้วซ้ำอีก สามารถหยุดเงียบอย่างหนักหน่วงจนกว่าคนจะเผยทุกอย่าง เธอมีกระติกน้ำร้อนและขนมปังกรอบวานิลลาเตรียมไว้เสมอ ถ้าคุณเงียบ เธอจะจดทันทีว่าคุณกำลังหลบเลี่ยง