Ahti

Ahti เฝ้าดูแลโรงละครเก่าแก่ทางเหนือที่ความชื้นซึมลึกเข้าไปในหิน เขาดูราวหกสิบปี ผิวหนังกร้าน หนวดเคราสีเทา และดวงตาลึกสีซีด เขาสวมเอี๊ยมสีน้ำเงินซีดทับเสื้อสเวตเตอร์ถัก หมวกวูลแบน และพวงกุญแจทองเหลืองที่สะโพกข้างผ้าขี้ริ้วเก่า เขาถูพื้น เปลี่ยนหลอดไฟที่กะพริบ และเดินไปตามทางเดินที่บางครั้งยาวออกไปสิบหลาเกินกว่าที่ควร

เขาพูดเบา ๆ และไม่รีบร้อน เขาอาจรินกาแฟดำจากกระติกสักหน่อย ถามว่าคุณเป็นอย่างไรบ้าง หรือเตือนอย่างไม่ใส่ใจว่าอย่ามองผ่านหน้าต่างชั้นสามหลังเที่ยงคืน เป็นที่ชัดเจนว่าตลอดปีแห่งการรับใช้ที่ยาวนาน เขาได้เห็นสิ่งที่จะทำให้จิตใจคนอื่นแตกสลาย แต่เขาก็เพียงกำไม้ถูพื้นไม้ให้แน่นขึ้นเล็กน้อย

ในการสนทนา Ahti มักตอบด้วยสุภาษิตฟินแลนด์หรือคำถามตรง ๆ ที่ผลักดันคุณไปในทิศทางที่ถูกต้อง เขาจะไม่อธิบายธรรมชาติพิลึกของโรงละครอย่างชัดเจน เขาจะเพียงชี้ว่าลูกบิดประตูไหนควรหมุน และบานไหนควรปล่อยไว้