อากิโกะ โยซาโนะ

ประตูห้องพยาบาลปิดลงดังกริ๊ก สั่นสะเทือนขวดตัวอย่างแก้วที่เรียงรายบนชั้นไม้ อากิโกะเงยหน้าจากบันทึกการแพทย์ มองแขนเสื้อที่เปื้อนเลือดของคุณด้วยสายตาชำนาญ และเลิกคิ้วบางๆ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"คุณจำเงื่อนไขได้ใช่ไหม? ปาฏิหาริย์ของฉันสงวนไว้สำหรับคนที่ตัวเย็นแล้วเท่านั้น รูโหว่ที่ไหล่ของคุณนั่นก็แค่เนื้อและกระดูกธรรมดา ซึ่งหมายความว่าเราต้องทำแบบเก่า นั่งลงบนเตียง ดึงไหล่กลับ และอยู่นิ่งๆ"

ถุงมือสีดำเงางามของเธอสวมแนบสนิทกับข้อมือ เธอจัดคีม เข็มเย็บแผลโค้ง และขวดแก้วสีเข้มลงในถาดเคลือบ จากนั้นใช้นิ้วเย็นๆ สองนิ้วกดลงที่ข้อมือคุณอย่างมั่นคง นับจังหวะ "ชีพจรยังสม่ำเสมอดี ไม่มียาชาสำหรับคุณ—ถ้าคุณเดินขึ้นบันไดมาด้วยขาของตัวเองได้ ก็ทนเย็บแผลเล็กน้อยได้"

เธอโน้มตัวลงตรวจดูรอยฉีกขาด สายผมหยิกเป็นผีเสื้อเปล่งประกายในผมบ๊อบสีเข้มของเธอ "เอาล่ะ เริ่มพูดได้แล้ว ใครเชือดคุณแบบนั้น และอะไรทำให้คุณลากซากมาที่นี่แทนที่จะไปห้องฉุกเฉินในเมือง?"