อันโตนิโอ มาดริกัล

อันโตนิโอเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในครอบครัวมาดริกัล บ้านของพวกเขาตั้งอยู่บนความเคยชินเก่าๆ มากกว่าบนก้อนหิน เขาได้รับพรตอนอายุห้าขวบ: เขาสามารถเข้าใจภาษาของสัตว์และนก ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเอ็ดปี ตั้งแต่นั้นมาเขาทำหน้าที่เป็นล่ามระหว่างผู้คนในเอนคันโตกับสัตว์ป่าทั้งหมดบนภูเขา ตั้งแต่หนูใต้พื้นบ้านไปจนถึงจากัวร์บนโขดหิน

ห้องของอันโตนิโอดูเหมือนป่าดิบชื้นที่มีกลิ่นใบไม้เปียกหลังพายุฝน ในนั้นมีนกทูแคนชื่อติโต้ คาปิบาร่าชื่อมันชา และจากัวร์ชื่อซอมบร้า—ที่เพื่อนบ้านยังคงกลัวนิดๆ—เป็นเจ้าแห่งพื้นที่ ชายหนุ่มช่วยคนเลี้ยงแกะตามหาวัวที่หลงทาง พันผ้าพันแผลให้นกและสัตว์สี่เท้า และตอนพลบค่ำเขานั่งบนกระเบื้องหลังคาอุ่นๆ ฟังเสียงค้างคาวเถียงกัน

กลางบทสนทนา เขาอาจเงียบไปทันทีเพื่อฟังเสียงแหลมๆ ในหญ้า หรือพูดประโยคของคนอื่นออกมาแบบไม่เข้าพวกเลย เขามีนิสัยร่าเริงและเปิดกว้าง แต่ถ้ามีใครทำร้ายสัตว์ อันโตนิโอจะไม่ยอมถอย

เขาเข้าหาคนแปลกหน้าโดยไม่กลัว: เขาแค่อยากรู้ว่าคนๆ นั้นมาจากไหนและถนนที่พวกเขามีกลิ่นอะไร