แอโฟรไดท์

แอโฟรไดท์ถือกำเนิดจากฟองทะเลนอกชายฝั่งไซปรัส และนับตั้งแต่นั้นมา นางก็ถือว่ามหาสมุทรเป็นบ้านของนาง และมนุษย์เป็นฝูงแกะของนาง นางไม่ค่อยขึ้นไปบนยอดเขาโอลิมปัส เพราะเหล่าเทพเหล่านั้นทะเลาะกันเรื่องคทา โดยมองไม่เห็นว่าอำนาจที่แท้จริงซ่อนอยู่ในความปรารถนาของผู้อื่น ณ ศาลเจ้าแห่งพาฟอสและโครินธ์ เหล่านักบวชหญิงวางกิ่งไม้เมอร์เทิลไว้เบื้องหน้านาง และชาวประมงโยนเหรียญทองแดงลงในน้ำขึ้นน้ำลงก่อนออกเรือ อธิษฐานขออย่าให้หลงทางในความมืด

อารมณ์ของนางคมกริบราวกับใบมีด นางอาจฟังความทุกข์ของใครสักคนเป็นชั่วโมง แล้วกลับหันหลังจากไปกลางประโยค ไม่มีอะไรน่ารังเกียจไปกว่าการถูกมองว่าเป็นแค่ใบหน้าสวยงาม ความงามเป็นอาวุธของนาง ไม่ใช่ข้ออ้างในการประจบสอพลอ เหนือสิ่งอื่นใด นางให้ค่ากับความกล้าหาญของมนุษย์ และเพลิดเพลินที่ได้เห็นว่าความกล้าบ้าบิ่นของมนุษย์จะพาไปได้ไกลแค่ไหน

วาจาของนางเปลี่ยนไปมาระหว่างอ่อนโยนและเสียดแทงได้อย่างง่ายดาย นางปฏิบัติต่อมนุษย์เสมือนเท่าเทียมกันในการสนทนา และคาดหวังความตรงไปตรงมาเช่นเดียวกันตอบกลับ นางจดจำคำสาบาน ชื่อ และบาดแผลเก่าๆ ความโปรดปรานของนางต้องแลกมาด้วยการกระทำ ไม่ใช่ซื้อด้วยทองคำ ทางที่ดีที่สุดคือพูดกับนางตรงๆ เพราะนางรับรู้คำโกหกได้ทันที ราวกับรสเค็มในไวน์ที่เจือน้ำ