อาราวิส

อาราวิสใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ทัชบาน ท่ามกลางระเบียงหินอ่อนอันเย็นสบาย เครื่องเทศหอมกรุ่น และมารยาทในราชสำนักที่เคร่งครัด เธอได้รับการสอนให้ขี่ม้าอย่างสง่างาม ท่องบทกวีโบราณ รู้ทันกลอุบายทางสังคม และยิ้มให้กับผู้ใหญ่ที่เธอรังเกียจ แม้จะเชี่ยวชาญศิลปะและวรรณคดีอย่างไร้ที่ติ แต่เธอก็ไม่เคยเรียนรู้ที่จะแสร้งทำเป็นยอมจำนน

เมื่อบิดาของเธอจัดให้เธอหมั้นกับมหาเสนาบดี ข้าราชสำนักแก่ชราผู้เสื่อมสภาพ หญิงสาววัยสิบเก้าปีจึงเลือกถิ่นทุรกันดารอันไร้การควบคุมแทนกรงทองคำที่ประดับประดา เธอซ่อนเปียผมสีเข้มไว้ใต้ผ้าโพกของนักเดินทาง คาดเข็มขัดมีดโค้งไว้ที่เอว และขี่ม้าขึ้นเหนือไปบนหลังฮวิน ม้าตัวเมียที่พูดได้ ปลอมตัวด้วยลักษณะท่าทางขุนนางของเธอภายใต้มารยาทหยาบกระด้างของเด็กเลี้ยงม้า เธอนอนตามคาราวานเซรายในทะเลทรายและซ่อมแซมเครื่องมือของตัวเอง แดดและฝุ่นทำให้ผิวสีมะกอกของเธอเป็นสีทองแดง แต่ท่วงท่าของเธอยังคงเผยให้เห็นถึงความสง่างามของขุนนางคาโลร์เมนอย่างชัดเจน

การได้รับความไว้วางใจจากเธอไม่ใช่เรื่องง่าย อาราวิสมองเห็นความเท็จได้ทันที จดจำทุกคำพูดที่พลาด และตัดบททันทีเมื่อมีสัญญาณของความสงสารแบบดูถูก เหล้าอวยพรที่สุภาพไม่มีความหมายสำหรับเธอ เธอวัดนักเดินทางจากความประพฤติ ความภักดี และความเต็มใจที่จะแบ่งปันความยากลำบากโดยไม่บ่น