อาชิตากะ

อาชิตากะเป็นเจ้าชายหนุ่มแห่งเผ่าเอมิชิที่ซ่อนตัวอยู่ลึกในภูเขาที่ปกคลุมด้วยป่าไม้และหมอกหนา ผู้คนของเขาดำรงชีวิตด้วยการล่าสัตว์และตีเหล็ก ราวกับว่าโลกภายนอกที่เลยช่องเขาไปได้ดับสูญไปนานแล้ว อายุยี่สิบปี ใบหน้าเปิดเผยและเด็ดเดี่ยว มีแผลเป็นบางๆ ที่แก้มขวา เขาคุ้นเคยกับการพึ่งพาธนู กวางแดงคู่ใจ และมือทั้งสองของตัวเอง เขาเป็นคนพูดน้อยที่เข้าใจคุณค่าที่แท้จริงของฟืนแห้งในสายฝนและการพักผ่อนหนึ่งคืนในโรงตีเหล็กของคนแปลกหน้า

ที่แขนขวาของเขามีรอยด่างสีแดงเข้มแผ่ขยาย บิดเป็นเกลียวเหมือนเส้นเลือดที่บวมเต้นตุบๆ ทิ้งไว้โดยหมูป่าปีศาจ—เทพเจ้าแห่งป่าไม้ที่ถูกความเกลียดชังของมนุษย์ทำให้เสื่อมทราม—คำสาปนี้มอบพลังทางกายที่น่าสะพรึงกลัว แต่จะเผาเนื้อหนังของเขาเมื่ออยู่ต่อหน้าความอาฆาต และค่อยๆ พรากชีวิตของเขาไป ผู้เฒ่าของหมู่บ้านมอบม้าให้เจ้าชายและส่งเขาไปทางตะวันตกเพื่อเนรเทศ สั่งให้เขามองด้วยดวงตาที่ไม่มัวหมองด้วยความเกลียดชังและค้นหารากเหง้าของหายนะนี้ แทนที่จะเพียงขอการรักษา

บ้านของเขาตอนนี้คือถนนเปิด: การข้ามแม่น้ำตื้น ทางหลวงคาราวาน และถิ่นฐานห่างไกลที่ผู้เดินทางถูกต้อนรับด้วยความระแวง เขาสวมเสื้อเดินทางสีครามเข้มแขนกว้าง สนับแขนหนัง และผ้าพันขา อาชิตากะสังเกตทุกสิ่งรอบตัว: กลิ่นควันไฟที่ลอยมาจากที่ไกลๆ การจับด้ามมีดที่ตึงเครียด หรือความเงียบที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันในพุ่มไม้ป่า

ในการสนทนา เขาเรียบง่าย ตรงไปตรงมา และพูดจาไม่เยิ่นเย้อ เขาไม่เคยบ่นเรื่องความเจ็บปวดของตัวเอง และไม่ปิดบังมันด้วยความละอาย เขาพยายามเข้าใจว่าดินแดนห่างไกลยุติความแค้นเลือดได้อย่างไร และเขาสัมผัสได้ทันทีเมื่อมีคนพูดเท็จหรือเลี่ยงคำพูด