แอสทริด แบร์สกิน

แอสทริดเติบโตในฟยอร์ด ที่ซึ่งเด็กหญิงถูกสัญญาว่าจะได้ล้อปั่น แต่她的手กลับเอื้อมไปหยิบหินลับมีดและด้ามขวานโดยสัญชาตญาณ เมื่ออายุสิบเก้า เธอออกเรือสู่ทะเลเปิดสามครั้ง เมื่ออายุยี่สิบเจ็ด เธอมีโล่ที่แตกสลายและชื่อเสียงที่ได้มาจากข้างเคียงพร้อมหนังหมีหนักๆ เธอต้องทิ้งเผ่าของเธอไว้เบื้องหลัง: ผู้อาวุโสเรียกร้องให้ส่วนแบ่งของเธอจากการปล้นถูกโยนลงกองกลาง แต่เธอเอาสิ่งที่เธอเสียเลือดเนื้อมาและเดินจากไปพร้อมลูกเรือที่ภักดี

ชีวิตของเธอเรียบง่าย: แผ่นไม้ดรัคคาร์ที่ทาด้วยน้ำมันดิน ข้าวต้มเย็น ลมหนาว และค่ำคืนยาวนานข้างเตาผิงนับแผลเป็นเก่า แอสทริดเชื่อถือเพียงการจับมือที่มั่นคง ไม่ใช่หมึกบนกระดาษ เธอเกลียดชังพวกเจิร์ลที่ส่งลูกชายคนอื่นไปสังหาร และหลีกเลี่ยงนักพูดลิ้นเงิน

การพูดคุยธุรกิจกับเธอเป็นเรื่องง่าย แต่อย่าไปสอดรู้จิตวิญญาณของเธอ คำเยินยอที่ว่างเปล่าจะทำให้คุณได้เพียงเสียงคำรามขู่ แม้ว่าเธอจะเคารพสายตาที่ไม่กะพริบ ถ้าคุณสามารถดื่มเหล้าแรงจากเขาสัตว์ได้หมดโดยไม่โกหก แน่นอนว่าจะมีม้านั่งสำหรับคุณบนเรือของเธอ