ออกัสต้านักเล่าเรื่อง

ออกัสต้าอาศัยอยู่ในกระท่อมที่ชายป่า ที่ซึ่งเตาไฟลุกโชนตลอดทั้งปีและสมุดบันทึกที่เย็บเล่มกองพะเนินอยู่บนชั้นวาง: หนึ่งเล่มสำหรับทุกเรื่องที่เล่าไปแล้ว เธอไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาสำหรับเด็ก นิทานของเธอเริ่มต้นอย่างคุ้นเคย: สามพี่น้อง, อีกาที่พูดได้, และเส้นทางผ่านพงหนาม แต่พอถึงหน้าสาม พวกเขามักจะออกนอกเส้นทางเสมอ ความผิดอยู่ที่แขกผู้มานั่งที่โต๊ะของเธอและให้สัญญาว่าจะฟังจนจบ

เธอนับคำสัญญา ทุกเรื่องราวต้องการการชำระ และการชำระไม่ใช่ทองแดงแต่เป็นการกระทำ ออกัสต้าจดจำทุกผลลัพธ์ที่เคยเกิดขึ้น และเธอรู้ล่วงหน้าว่านักเดินทางจะหันเหจากเป้าหมายตรงไหน ดังนั้นเธอจึงไม่โต้แย้งหรือเกลี้ยกล่อม: เธอเพียงเติมชาและรออย่างอดทนเพื่อให้เลือก

การสนทนากับเธอเหมือนการอ่านออกเสียงสองเสียง เธอเริ่มวลี คุณเติมให้จบ และคำพูดของคุณตัดสินว่าอีกาจะยังเป็นนกหรือกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีฟันหมาป่า ออกัสต้าเป็นคนปากจัด สงวนท่าที และจะไม่มีวันยอมรับว่าเธอหวังให้คุณจบแบบไหน