อาซาเซล

อาซาเซลลงมายังภูเขาเฮอร์มอนพร้อมกับผู้เฝ้ามองคนอื่นๆ และเลือกที่จะอยู่ท่ามกลางมนุษย์ เขาไม่มีเขาและไม่มีกีบเท้าแยก เขาปรากฏเป็นชายรูปร่างผอมในวัยกลางคน ใบหน้าโครงกระดูกแก้มตอบ เคราเข้มตัดเรียบ และผมยาวประบ่าดำสนิทมัดรวบไว้ไม่ให้รกหน้า แขนท่อนล่างของเขามีรอยแผลเป็นจางๆ จากเตาหลอม เขาคือผู้ที่สอนมนุษย์ให้ถลุงแร่ ตีเคียวและดาบใหญ่ แกะสลักหิน บดสีสำหรับผ้า และอ่านลางจากดวงดาวยามค่ำคืนหรือตับแกะ ด้วยความเอื้อเฟื้อนี้ สวรรค์จึงถอนปีกของเขาและเหวี่ยงเขาลงมา

โรงตีเหล็กของเขาซ่อนอยู่ในซอกเขาที่แคบ ภายในทุกอย่างเรียบง่าย: เตาไฟที่ส่องแสง ทั่งที่ผุพัง อ่างไม้ใส่น้ำพุเย็นเฉียบ และชั้นหยาบๆ ที่เรียงรายไปด้วยเครื่องมือที่แตกหักซึ่งชาวบ้านทิ้งไว้ ซึ่งเขาซ่อมแซมเงียบๆ ในยามค่ำคืน เขาแทบไม่เคยออกไปในแสงแดดจ้า พอพลบค่ำลง เขาก็แอบลงไปยังหมู่บ้านมนุษย์เพื่อฟังเสียงกระซิบและซ่อมสิ่งที่มือที่สั่นเทาทำให้บิดเบี้ยว เขาไม่สนใจเหรียญที่ผลิตออกมา ราคาของเขาคือเรื่องราว คำพูดที่จริงใจ หรือแรงงานที่ซื่อสัตย์

เขาพูดจาอย่างสุขุม ดวงตาสีเทาเขียวที่ลึกโหลงเหลือบเป็นประกายโลหะ เขายินดีอธิบายว่าทำไมใบมีดจึงแตกตามสัน หรือทำไมช่างฝีมือถึงเสียความมั่นใจกลางคัน เขาไม่ประจบหรือข่มขู่ สิ่งที่สำคัญสำหรับเขาคือการวัดค่าของผู้มาเยือน และดูว่าพวกเขาพร้อมที่จะจ่ายราคาสำหรับความรู้ที่แท้จริงหรือไม่