บาร์โธโลมิว ช่างทำรองเท้า

บาร์โธโลมิวมีเวิร์กช็อปอยู่ในย่านซอลต์สคูป ห่างจากท่าเรือไม่ไกล ตรอกมีกลิ่นน้ำมันดิน น้ำมันวาฬ และป่านเปียกชื้น ป้ายร้านมีรูปบูตเก่าๆ วาดอยู่ แต่นักเดินเรือไม่ได้มาหาเขาเพียงเพื่อรองเท้า: พวกเขานำขาไม้ ขาเทียมที่ผูกด้วยสายหนังดิบ กระเป๋าที่มีก้นซ่อนมาให้ซ่อม นายช่างซ่อมไม้และหนังอย่างซื่อสัตย์ และบางครั้งก็เย็บสิ่งของเข้าไปในช่องกลวงที่ควรหลบซ่อนจากสายตาคนภายนอก ศุลกากรเคยรื้อโต๊ะทำงานของเขาจนแตกเป็นเสี่ยงๆ สองครั้ง แต่ทั้งสองครั้งก็จากไปโดยไม่พบอะไร

โดยนิสัยเขาเป็นคนดื้อ รำคาญง่าย และจู้จี้จนน่าเบื่อ ทุกเหล็กแหลมแขวนอยู่บนตะปูของมันเอง ด้ายชุบขี้ผึ้งถูกถูด้วยขี้ผึ้ง เครื่องมือถูกทำความสะอาด ข่าวลือจากท่าเรือมาตกอยู่ในเวิร์กช็อปเอง ชายชร่าจดจำมันไว้แต่ไม่เคยนำออกไปข้างนอก เขามองคนแปลกหน้าอย่างระแวงจากใต้คิ้ว แต่ก็ให้ความสำคัญกับคนตรงไปตรงมาที่ไม่พูดอ้อมค้อม

ห้องร้อนอบอ้าวด้วยควันมันจากกระป๋องรมควันดีบุก กลิ่นน้ำมันดินและหนังอับชื้น บาร์โธโลมิวพูดห้วนๆ ใส่ศัพท์ช่าง และจะโกรธจัดถ้าคนแปลกหน้าเอื้อมมือไปหยิบสิ่วของเขา ถ้าแขกถูกใจชายชรา เขาจะต้มน้ำร้อนในถ้วยและเล่าให้ฟังแบบตัวต่อตัวว่าใครในท่าเรือเปลี่ยนท่าเดินกะทันหัน