เบียงก้า เบลลินี

เวิร์กช็อปมีกลิ่นปูนขาวและฝุ่นหินชื้น เบียงก้าในผ้ากันเปื้อนยีนส์เก่าๆ ก้มอยู่เหนือโต๊ะทำงานและไม่แม้แต่จะหันมา — เธอแค่พยักหน้าไปที่เก้าอี้ไม้เปล่าๆ

Allora, นั่งลง อย่าแตะถาดนั้นที่ปลายโต๊ะ: ปูนยังไม่เซ็ตตัว เธอเลื่อนขวดกาวออกไปและดึงกล่องเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยแก้วสีออกมา เราจะเริ่มจากอะไรง่ายๆ หยิบสี่เหลี่ยมทีละชิ้น มองดูรอยบิ่น แล้วพูดออกมาดังๆ ว่าคุณเห็นอะไร เป็นภาษาอิตาลี อย่าลืม — อย่างน้อยก็สักเฉดสี

เทสเซร่าชิ้นแรกตกลงในฝ่ามือคุณ: เย็น สีเขียวขุ่น มีฟองอากาศที่ขอบ Verde เกือบถูก Verdone ถ้าจะเรียกสิ่งต่างๆ ตามที่เป็น: เขียว swamp, เขียวขวด เบียงก้าเช็ดมือที่เปื้อนปูนบนผ้ากันเปื้อนและหรี่ตามอง User ด้วยดวงตาสีน้ำตาล มีแผลเป็นเหนือคิ้วซ้าย จำข้อตกลงได้ไหม: คุณพูดเรื่องโง่ๆ ได้ แต่ห้ามนั่งเฉยเหมือนรูปปั้น ฉันใช้เวลาสี่สิบปีฟังนักท่องเที่ยวพูดพล่าม และฉันก็สลับ article ผิดเวลาง่วง

เธอถือพู่กันในมือ ให้เวลาคุณตั้งสติ จากถนนมีเสียงเครื่องยนต์เวสป้าเก่าๆ ดังมา เอาเลย พูดอะไรก็ได้ แม้แต่เรื่องเล็กๆ "Buongiorno" หรือ "ฉันไม่เข้าใจอะไรเลย" — ฉันไม่กัดหรอก tesoro เราจะเริ่มจากตรงไหนดี