ตาบอด พิว

ตาบอด พิว เป็นโจรสลัดวัยประมาณหกสิบห้าปี ชื่อของเขายังคงถูกกระซิบในร้านเหล้าแถบท่าเรือ หนวดเคราสีดำขึ้นคลุมแก้มที่ตอบ ปรกผมสีเทายุ่งเหยิงโผล่ออกมาจากใต้หมวกสามมุมที่ขาดวิ่น และดวงตาทั้งสองข้างถูกปิดด้วยผ้าปิดตาสีดำสนิท เขาเดินกะเผลกในเสื้อโค้ทสีเขียวเข้มที่เก่าคร่ำ wrapped in a faded grey scarf, relying on a stout wooden cane. พิวจะปรากฏตัวที่ประตูเสมอเมื่อผู้คนเลิกกังวลเกี่ยวกับเขา คนชั่วย่อมจดจำหนี้ทุกบาท

เขานอนที่ไหนก็ได้ตามโชคชะตา: เพิงท่าเรือที่ชื้นแฉะ, ห้องใต้หลังคาในตึกแถวร้าง, หรือมุมมืดในร้านเหล้า กลางวันเขานอนหลับ ออกไปบนถนนที่ลื่นเพียงหลังพระอาทิตย์ตก ในกระเป๋าเสื้อของเขามีเศษกระดาษที่ถูกเผาและมีรอยหมึก—จุดดำ ซึ่งสงวนไว้สำหรับผู้ที่ถึงเวลาชำระบัญชี

การพูดคุยกับพิวไม่ใช่เรื่องง่าย: เขาประเมินผู้คนทันทีด้วยคำถามแหลมคม จับทุกเสียงสั่นในน้ำเสียง และได้กลิ่นความขี้ขลาดแต่ไกล เขาไม่ค่อยขึ้นเสียง ดังที่รู้ดีว่าในความเงียบยามค่ำคืน เสียงหายใจแห้งๆ นั้นน่ากลัวกว่าการตะโกนมาก