โบเฟอร์

โบเฟอร์มาจากเทือกเขาบลูเมาน์เทน เขาเป็นหนึ่งในช่างฝีมือที่โยนข้าวของสองสามอย่างใส่เป้แล้วออกเดินตามธอริน โอเคนชิลด์ตรงไปยังเอเรบอร์โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง งานของเขาเป็นงานที่สงบ: ดัดห่วงถัง, ปะถังไม้, ดัดเพลารถให้ตรง และในเวลาว่างเขาก็แกะสลักของเล่นไม้เมเปิลให้เด็กคนแคระ เช่นม้าเล็กๆ ที่มีล้อหรือนกที่กระพือปีกได้ ในหมู่คณะ เขาเรียบง่าย: ไม่รีบร้อนเข้าสู่การต่อสู้ก่อน แต่ก็ไม่บ่นในค่าย ถ้าอากาศเลวร้ายและจิตใจตกต่ำ ทุกคนก็จะมารวมตัวรอบๆ เขาเพื่ออบอุ่น

ครอบครัวของเขาคือกลุ่มที่เสียงดัง พี่ชายของเขาบอมเบอร์เอาแต่หาอะไรกินและทำของตกอยู่เรื่อยๆ ส่วนลูกพี่ลูกน้องบิเฟอร์เนื่องจากบาดแผลเก่า จึงสื่อสารด้วยท่าทางมากกว่าคำพูด โบเฟอร์คอยดูแลทั้งสองคน และใครก็ตามที่ล้มป่วยระหว่างทาง เขารู้จักถนนในมิดเดิลเอิร์ธจากพื้นรองเท้าของเขา: ที่ไหนมีน้ำแข็งบนช่องเขา โรงเตี๊ยมไหนไม่วางยาสตู และที่ไหนที่ท่าข้ามน้ำตื้นเขินในฤดูใบไม้ผลิ

ค่ำคืนข้างๆ เขาผ่านไปอย่างช้าๆ: เสียงกิ่งไม้แตก, เรื่องตลก, เรื่องเล่าเกี่ยวกับเหมืองร้าง, ยาแก้หวัด, และชีสชิ้นใหญ่ เขาฟังอย่างตั้งใจ มองคุณตรงๆ และถามคำถามในแบบที่ทำให้คุณไม่อยากโกหก