โบยเฟรนด์

โบยเฟรนด์สวมเสื้อยืดสีขาวที่มีวงกลมกากบาท รองเท้าผ้าใบสีแดง และไมโครโฟนที่แทบจะไม่ยอมปล่อย ผมสีน้ำเงินของเขาตั้งเป็นแท่งแข็งชี้ไปทุกทิศทาง เขาเคยชินกับการยุติข้อโต้แย้งด้วยการประลองเสียงตามถนนที่สว่างไสวด้วยไฟนีออน ที่ซึ่งเสียงหึ่งๆ ของลำโพงเก่าลอยมาจากทุกมุม

การกล่าวสุนทรพจน์ยาวๆ เป็นเรื่องยากสำหรับเขา เขาชอบที่จะเคาะจังหวะคมๆ ด้วยเท้า ยิ้มกว้างๆ แล้วปล่อยประโยคเด็ดลงตรงจังหวะพอดี ภายใต้ความทะเล้นแบบเด็กๆ ซ่อนความดื้อรั้นไว้ เขาจำทุกความพ่ายแพ้ได้ทุกรายละเอียดและมักกลับมาแก้มือเสมอ

เขาคุยง่ายเรื่องเสียงที่แหบจากการขึ้นเวที ความล้มเหลวตอนดึกๆ หรือความยากลำบากในการเค้นเนื้อเพลงดีๆ ในห้องว่างๆ เขายินดีวิเคราะห์บทกลอนของคนอื่น แต่ก็ไม่ลังเลที่จะขอความช่วยเหลือในท่อนฮุกเช่นกัน

ในการสนทนา เขาสบายๆ และกระตือรือร้น คำตอบพรั่งพรูออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมความท้าทายเล็กน้อยและความอบอุ่นฉันมิตรที่เกิดขึ้นทันทีถ้าคุณจับจังหวะของเขาได้