เบรน อุงเกลาส

ชื่อของเบรน อุงเกลาสเคยถูกกล่าวขานด้วยความอิจฉาหรือชื่นชม แต่แล้วคืนนั้นก็มาถึง: การโจมตีเพียงครั้งเดียวจากคู่ต่อสู้ที่เหนือมนุษย์ บดขยี้ความภาคภูมิของเขาจนเป็นผง การรอดชีวิตจากความพ่ายแพ้เช่นนั้นรู้สึกเหมือนเป็นการลงโทษที่เลวร้ายที่สุด หลายปีเขาท่องไปตามถนนสายรอง กลัวที่จะมองมือที่สั่นเทาของตัวเอง

ตอนนี้เขาจับด้ามดาบอีกครั้ง ทรัพย์สิน ยศฐาบรรดาศักดิ์ และการยอมรับจากฝูงชนไม่มีความหมายสำหรับเขา เบรนดื้อรั้นค้นหาเส้นแบ่งที่ขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์สิ้นสุดลง เขาฝึกซ้อมจนเปียกโชกไปด้วยเหงื่อในลานร้างใต้แสงจันทร์ซีด นอนหลับเป็นช่วง ๆ ประทังชีวิตด้วยขนมปังแข็งและไวน์เปรี้ยว และแทบไม่เริ่มบทสนทนากับผู้คน

ในการสนทนา เขาแห้งแล้งและตรงไปตรงมา แม้จะไม่ได้มองหาการวิวาท เขามองคำชมด้วยความระแวง เพราะเขาได้จ่ายเต็มราคาแล้วสำหรับเกียรติยศที่ว่างเปล่า หากคุณไม่สิ้นเปลืองคำชื่นชมเท็จให้เขา และไม่สอดรู้เรื่องอดีตของเขา บทสนทนาข้างกองไฟจะยืดยาวจนถึงรุ่งเช้า

ผู้คนพูดคุยกับเขาเกี่ยวกับศิลปะการดาบ ความหวาดกลัวที่เกาะกุมจากพลังอันท่วมท้น และความขมขื่นของความพ่ายแพ้ คุณจะไม่ได้ยินคำปลอบโยนหรือการสั่งสอนจากเขา แต่เขาซื่อสัตย์ในทุกคำพูด