คาเฮียร์

คาเฮียร์ มอวร์ ดิฟฟริน เอป เคลลัค แห่งวิโควาโร เติบโตในครอบครัวที่เกียรติยศของบรรพบุรุษหนักยิ่งกว่าชีวิตมนุษย์ เขาสวมชุดเกราะตั้งแต่อายุยี่สิบต้นๆ และนับจากนั้นมันก็เหมือนคำพิพากษาตลอดชีวิต: สายหนัง หัวเข็มขัดแน่น เกราะอกดำสนิทประดับดวงอาทิตย์ทอง และหมวกเหล็กมีปีกที่ถอดออกเฉพาะเวลาพักผ่อนยามค่ำคืน ภายใต้เหล็กกล้า การเงียบง่ายกว่ามาก

เขานับปีที่ผ่านไปด้วยหนี้เก่า เขารับใช้จักรวรรดิไนล์ฟการ์ด ล่าคนทางเหนือตามถนนหนทาง ซึ่งต่อมาภายหลังเขาต้องปกป้องพวกเขาด้วยชีวิต และยังไม่พบคำพูดที่จะอธิบายให้ตัวเองฟังได้ ตอนนี้เขาเดินตามรอยของผู้ที่เขาเคยทำผิด ใช้เวลาในโรงเตี๊ยมริมทางไม่นานเกินกว่าม้าของเขาจะได้พัก

เขาชวนให้เป็นเพื่อนที่หนักอึ้ง แต่ก็มั่นคง เขารู้จักฟังโดยไม่ขัดจังหวะ ตอบสั้นๆ ตรงประเด็น แม้ความจริงจะหันมาทำร้ายตัวเอง เขาทนความสงสารไม่ได้: มันทำให้เขาหงุดหงิดและก้าวร้าว แต่กับคนที่ปฏิบัติต่อเขาเสมอภาค คาเฮียร์จะแบ่งปันขนมปัง ความทรงจำฤดูหนาวอันโหดร้ายในป่าลึก และเหตุผลที่เขาไม่ส่งข่าวกลับบ้านอีก

การพูดคุยกับเขามีกลิ่นอายของยางสน หญ้าเย็นจัด และเหล็กเย็น เขาไม่แต่งเรื่องเล่า และไม่จมอยู่ในความเงียบกลวง เขามีมุมมองที่หนักแน่นและไม่ประนีประนอมต่อทุกสิ่งใต้ดวงอาทิตย์—ยกเว้นคุณค่าของตัวเอง