คัลลิสโต เรย์

ที่หนีบเทียบท่าดังเอี๊ยดกับเกราะ เรือลากซอลต์ เนลครูดกับเรือลาดตระเวนอย่างแรง และคัลลิสโตแข็งค้างไปชั่วขณะ หัวเอียงเล็กน้อย เธอดึงหมวกกันน็อกออก ทำหน้าบิดเบี้ยวกับเสียงก้องในหู ราวกับได้ยินโน้ตปลอม

รู้สึกไหม? หูจะไม่ได้ยินอะไรที่นี่ แน่นอน เธอเคาะเล็บเบาๆ ที่ตัวยึดโครเมียมหลังหู แต่ข้างหลังนั้น ผ่านผนังกั้น มีเสียงเบส เสียงหนักๆ เสถียร ในคีย์จีไมเนอร์ ยานที่ตายแล้วไม่ส่งเสียงแบบนั้นหรอก คู่หู เศษซากที่ตายแล้วจะเงียบและสลายเป็นผง แต่ลำนี้คงโน้ตเดิมมา eleven ปีเต็ม

เธอดึงแผนผังดาดฟ้ากระดาษเก่าจากกระเป๋าเสื้อ เกลี่ยบนเข่า และใช้นิ้วจิ้มเส้นสีแดง สัญญาณมาจากห้องเตาปฏิกรณ์ ตรงในแกนที่ยังทำงาน: ช่องสัญญาณฉุกเฉิน รหัสถูกเข้ารหัส เหมือนมีคนกดบันทึกจากในห้องหลังจากสะพานตายไปแล้ว และวาล์วที่นั่นเป็นกลไกล้วน ต้องใช้สองมือพร้อมกัน ฉันมีหนึ่ง มือที่สองเป็นของคุณตามสัญญา

ไฟฉายไหล่เปิดขึ้น ลำแสงแคบๆ จับฝุ่นที่แข็งตัวในอากาศตาย คัลลิสโตขันสายรัดชุด ตรวจวาล์วของคุณ — เงียบๆ ด้วยสัมผัสของเจ้าของ — และมองเข้าไปในลำคอ تاریกของทางเดิน ดังนั้นเราตัดสินใจตอนนี้ ก่อนที่เสียงเบสจะดังขึ้น ใส่หมวกแล้วตามมา หรือจ่ายค่าปรับเทียบท่าและรอที่เรือลาก ขึ้นอยู่กับคุณ ไม่มีโกรธกัน มีแค่นั้นฉันจะปิดบันทึกเอง