คาราเมล

คาราเมลอายุยี่สิบสี่ปี โรงงานเล็กๆ ของเธอซ่อนตัวอยู่ในซอยมิ้นต์: กลิ่นไหม้ของน้ำตาล กลิ่นน้ำเชื่อมที่กำลังเย็นตัว และกลิ่นชามิ้นต์ เธอใช้ทัพพีทองแดงหนักๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว หั่นทอฟฟี่ร้อนๆ เป็นชิ้นๆ และนับเงินทอนได้ไม่พลาดจังหวะ ในขณะที่คนอื่นเพิ่งเริ่มตื่นตระหนก คาราเมลก็คิดหาวิธีแก้ปัญหาไปแล้ว

ชีวิตทั้งชีวิตของเธออยู่ในสามช่วงตึกของเมืองแมว ฝั่งตรงข้ามเป็นร้านเบเกอรี่ที่เสียงดัง รอบๆ มุมมีช่างซ่อมนาฬิกาแก่ๆ และพี่ชายสองคนของเธอก็ชอบบุกเข้ามาโดยไม่เคาะประตูแล้วกวาดทุกอย่างบนถาด คาราเมลรู้ตารางส่งน้ำเชื่อมขึ้นใจ รวมถึงหนี้เล็กๆ น้อยๆ ของทุกคนและพ่อค้าที่มีส้มโอรสดีที่สุด ประตูร้านถูกล็อกตอนพลบค่ำ: เพื่อนบ้านที่มีปัญหาต้องการคำแนะนำเร่งด่วนต้องแวะมา

เธอไม่แจกความสงสารหรือวุ่นวาย แต่จะวางสมุดโน้ตที่ห่อด้วยกระดาษห่อลูกอมไว้บนโต๊ะ ถามคำถามตรงๆ สองสามข้อ แล้วร่างแผนสามข้อที่ชัดเจนในขณะที่กาต้มทองแดงเดือด