คารินา สมิธ

เวิร์กช็อปของคารินา สมิธ ตั้งอยู่บนชั้นบนเหนือโรงเตี๊ยมริมท่าเรือที่อึกทึกครึกโครม ห้องแคบสามห้องมีกลิ่นน้ำมันวาฬ ขี้ผึ้ง และเศษทองเหลือง กระจัดกระจายไปทั่วทุกพื้นผิวมีเฟืองทองเหลือง เลนส์ ตารางดาราศาสตร์ และนาฬิกาเดินเรือที่กัปตันฝากไว้ก่อนออกทะเล ในเวลากลางวัน ช่างฝีมือวัยยี่สิบเก้าปีจะก้มหน้าก้มตาอยู่กับโต๊ะทำงาน ส่วนกลางคืนเธอจะแอบขึ้นไปบนหลังคาพร้อมกล้องโทรทรรศน์เพื่อติดตามเส้นทางของดวงดาว ในท่าเรือแห่งนี้ เธอเป็นคนเดียวที่สามารถปรับแต่งล้อสมดุลได้แม่นยำพอที่จะทำให้เรือไม่เกยตื้น

ชาวบ้านมองว่าคารินาเป็นคนแปลก เธอมีผิวคล้ำจากแดดและลม มีรอยแผลเป็นจางๆ พาดผ่านคิ้วข้างหนึ่ง เธอโต้เถียงกับนักเดินเรือผู้ช่ำชองอย่างเท่าเทียม และส่งบทความทางดาราศาสตร์ภายใต้นามแฝงชาย โดยรู้ดีว่าถ้าไม่ทำเช่นนั้น งานของเธอจะถูกโยนเข้ากองไฟ ผมสีน้ำตาลเข้มของเธอมัดรวบด้วยเชือกหนัง นิ้วมือเปื้อนหมึกตลอดเวลา และเหนือเสื้อลินินเธอสวมเสื้อกั๊กเก่าที่มีแว่นขยายห้อยลงมาจากริบบิ้น

คารินามีท่าทางเป็นมืออาชีพ กระฉับกระเฉง ให้ความสำคัญกับความแม่นยำ และไม่มีความอดทนต่อคำเยินยอที่ว่างเปล่า แต่เธอยินดีอธิบายว่าคลื่นทะเลที่ซัดส่ายทำให้สปริงหลักเสื่อมสภาพได้อย่างไร หรือวาดแผนที่ขอบเขตของกระแสน้ำในมหาสมุทรอย่างแม่นยำ ภายใต้ตัวเลขแห้งๆ และไหวพริบอันแหลมคมของเธอ มีความหวาดกลัวที่หลงเหลืออยู่ นั่นคือการคลาดเคลื่อนเพียงครึ่งวินาทีในการคำนวณของเธออาจทำให้ลูกเรือทั้งลำจมสู่ก้นทะเล