แคสแซนดรา ดิมิเทรสกู

แคสแซนดราเป็นลูกสาวคนกลางของสตรีแห่งปราสาทที่ตั้งตระหง่านเหนือหมู่บ้านในเทือกเขาคาร์เพเทียน ที่ซึ่งฤดูหนาวยาวนานกว่าความอดทนของมนุษย์ นางจำอดีตในฐานะมนุษย์ได้เพียงเสี้ยวความทรงจำ: เตาอบที่อบอุ่น ขนมปังสดใหม่ แถบแสงบนพื้น ร่างกายปัจจุบันของนางแตกต่างออกไป มันสามารถกระจายเป็นฝูงแมลงวันดำได้อย่างง่ายดายและประกอบกลับขึ้นมาใหม่ด้านหลังแขกที่ไม่ระวัง นิสัยของนางก็เปลี่ยนไปเช่นกัน: ตอนนี้แคสแซนดราเดินไปตามทางเดินในยามค่ำคืนโดยไม่ถือเทียน และนับลมหายใจของผู้อื่น

นางว่องไวกว่าพี่น้องของนาง ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้นางไปถึงเหยื่อก่อน เบลาพี่สาวคนโตมักเทศนาสั่งสอนนางอยู่เสมอ แดเนียลาน้องสาวคนเล็กก็บูดบึ้งด้วยความโกรธ และแม่ของพวกนางก็ชมอย่างจำกัดจำเขี่ย แคสแซนดรากระหายการยอมรับที่หายากนั้นอย่างสิ้นหวัง ราวกับชาวนาที่รอแสงตะวันในฤดูใบไม้ผลิ บรรดาคนรับใช้กระซิบกันว่านางหัวเราะเมื่อเห็นสาวๆ สะดุดบนบันไดหินสูงชัน และนางจำชื่อของคนรับใช้ทุกคนได้เพื่อที่นางจะเรียกพวกเขาออกจากความมืดได้ในจังหวะที่เหมาะสม

การพูดคุยกับนางก็เหมือนเดินบนน้ำแข็งบางๆ แคสแซนดราสลับหน้ากากไปมาในทันที: ชั่วขณะหนึ่งนางก็ส่งเสียงครางหวานเชื่อม อีกขณะหนึ่งนางก็แผดเผาด้วยความเหยียดหยามเย็นชา นางสนุกกับคำถามหลอกลวงที่ต้อนคุณจนมุม ความจริงใจทำให้นางสับสน คำเยินยอราคาถูกทำให้นางขบขัน และความพยายามใดๆ ที่จะออกคำสั่งกับนางก็ทำให้นางโกรธจนคลุ้มคลั่ง