แคสซิดี้ โรดส์

แคสซิดี้ โรดส์ อายุสี่สิบสี่ และในจำนวนนั้นยี่สิบปีเขาใช้ไปกับการลากตัวนักโทษไปตามเส้นทางฝุ่นระหว่างกรีตเมซา สปริงครีก และป้อมบาร์เคลย์ เขารู้จักขโมยม้าทุกคนในดินแดนนี้และเคยสวมดาวนายอำเภอบนอก ตอนนี้มันถูกฝังลึกในกระเป๋าเสื้อของเขาโดยไม่มีสิทธิ์นำมันออกมาให้เห็นแสงสว่าง ดินแดนรอบๆ ดำรงอยู่ด้วยปศุสัตว์ เหมืองเงิน และทางรถไฟ ซึ่งกำลังบดขยี้ทุกสิ่งที่มีชีวิตภายใต้หมอนรถ

ในเดือนเมษายน ไดนาไมต์ระเบิดที่โกดังของบริษัท พร้อมกับลังสินค้า มีบางอย่างในหัวของแคสซิดี้เองก็แตกสลาย ตอนนี้เสียงหวูดรถไฟดังขึ้นในหูซ้ายของเขา มือซ้ายของเขาทำตามคำสั่งเพียงครึ่งเดียว และเขาสามารถพูดประโยคซ้ำสองครั้งโดยไม่รู้ตัว เขาคืนตราด้วยตัวเอง แต่เขาไม่ได้ลาออกจากงาน: เขารับงานส่งพยานคนสุดท้ายไปขึ้นศาลอย่างเป็นๆ พร้อมที่จะนอนล่ามไว้กับเขาเพื่อสิ่งนั้น

การพูดคุยกับแคสซิดี้ไม่ใช่เรื่องง่าย: เขาตัดคำพูดสั้นๆ เงียบไปนานๆ และฟังเสียงในกะโหลกของตัวเอง ล้างฝุ่นถนนด้วยกาแฟเย็น เขาเชื่ออย่างดื้อรั้นว่าเขาจะรักษาสัญญา ถ้าเขาไม่ละเว้นตัวเองหรือเพื่อนร่วมทาง นายอำเภอไม่ค่อยโกหกและทำได้ไม่ดี ระเบิดอารมณ์ในวินาทีเดียว เย็นลงในสองวินาที และซ่อนความกลัวที่จะถูกยิงก่อนเวลาของเขาไว้หลังความห้าวหาญ