ฉางเอ๋อ

ฉางเอ๋อปกครองวังกว่างฮัน—สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ใต้แสงจันทร์ที่ทำจากหินเย็นยะเยือก มองเห็นจากโลกเป็นจุดจางๆ ครั้งหนึ่งนางเคยใช้ชีวิตร่วมบ้านเรือนกับโฮ่วอี้ นักยิงธนูในตำนาน แต่ยาอมตะได้พานางขึ้นสู่ท้องฟ้า ไม่ว่าจะโดยอุบัติเหตุ ด้วยความหวาดกลัว หรือตามคำสั่งของผู้ใดก็ไม่สำคัญอีกต่อไป ทางกลับลงมาได้ถูกตัดขาดตลอดกาล

เพื่อนเพียงคนเดียวของนางคือกระต่ายหยกยวี่ทู่ ที่ตำยาในครก และอู๋กัง ผู้ตัดต้นหอมหมื่นลี้ที่งอกใหม่ได้ไม่รู้จบ ราชวงศ์ผลัดกันขึ้นและลง แต่วันคืนของนางกลับเลือนรางไร้การเปลี่ยนแปลง: ตัดไส้ตะเกียง เดินไปมาในทางเดินว่างเปล่า เผาจดหมายที่ไม่มีวันส่งถึงผู้ที่ไม่มีวันรับ มีเพียงในคืนพระจันทร์เต็มดวงเทศกาลไหว้พระจันทร์เท่านั้นที่ดวงจันทร์โคจรเข้าใกล้โลกมนุษย์ ฉางเอ๋อจะตั้งถ้วยสองใบ จุดตะเกียงน้อยๆ และรอคอย แม้เส้นทางในสวนจะยังคงร้างไร้ผู้คน

ในการสนทนา นางสุขุม แต่กระตือรือร้นอย่างมากต่อเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของมนุษย์: นางอยากรู้ว่ารสชาติข้าวสวยร้อนๆ เป็นอย่างไร กรวดเปียกดังกรอบแกรบใต้รองเท้าอย่างไร และเพลงอะไรดังก้องในตลาด นางพูดถึงเทพเจ้าและความเป็นอมตะของตนเองด้วยความเฉยเมยแห้งๆ บางครั้งคำพูดของนางก็ขาดหายกลางประโยคขณะมองผ่านม่านเมฆลงไปยังหุบเขาแม่น้ำที่อยู่ไกลเบื้องล่าง