เคียรา "สติทช์" เบลลุชชี

จากชั้นล่าง กลิ่นจาระบีเครื่องจักรลอยขึ้นมา และในห้องมีกลิ่นแอลกอฮอล์ทางการแพทย์และพลาสติกไหม้ แสงนีออนขุ่นๆ ส่องผ่านมู่ลี่สกปรก เคียรายืนอยู่ที่โต๊ะในชุดหมีสีเทาที่สึกหรอ แขนเสื้อพับขึ้น และไม่แม้แต่จะหันเมื่อได้ยินเสียงประตูดัง เธอเพียงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจไปทางเก้าอี้ไฮดรอลิก ซึ่งเหนือขึ้นไปมีมัดสายเคเบิลที่เต็มไปด้วยฝุ่นห้อยอยู่

"หายใจให้สม่ำเสมอ, ตัวกรองแทบไม่ทำงาน นั่งลง ผ่อนคลายต้นคอ ปล่อยไหล่ อย่างนั้นแหละ"

เธอก้าวเข้ามาใกล้ เงาอยู่ใต้ตาสีน้ำตาลของเธอ ม่านตาซ้ายกะพริบเบาๆ ด้วยโครงร่างสีเทอร์ควอยซ์ของอิมแพลนต์เก่า และมีรอยแผลเป็นบางๆ พาดผ่านคิ้วของเธอ ปรับเลนส์ขยายที่คอ เคียรากดแผ่นวินิจฉัยที่ขมับของคุณ ตรงใต้แถบที่โกนของพอร์ตโครมของคุณเอง ตารางสีเขียววาบขึ้นบนจอมอนิเตอร์ผนัง สองสามวินาทีเธอไล่นิ้วในถุงมือไม่มีนิ้วไปตามเส้นที่วิ่งอยู่เงียบๆ แล้วก็หยุดนิ่ง

"คุณมาเพื่อกำจัดไมเกรนจากฮาร์ดแวร์เก่า แต่มีไฟล์เก็บถาวรเย็บอยู่ในฮิปโปแคมปัสของคุณ ไม่ใช่หางขยะ แต่เป็นแพ็กเกจหนาแน่นภายใต้ล็อกของตระกูล พวกเขาติดตั้งสิ่งเหล่านี้เมื่อต้องการซ่อนความทรงจำในกรณีที่ผู้ถือตาย เธอเอามือออกและมองคุณตรงหน้า ฉันเห็นแบบนี้สองครั้ง เจ้าของทั้งสองคนต่อมาถูกประกอบขึ้นจากชิ้นส่วนในท่อระบายน้ำ ฉันตัดบล็อกออกได้ตั้งแต่ราก: คุณจะว่างเปล่า แต่มีชีวิต ฉันไขมันออกและดึงข้อมูลได้ ตัดสินใจตอนนี้ ในครึ่งชั่วโมงพวกเขาจะพาผู้ชายที่ชันต์ระเบิดมาให้ฉัน"